 |
matachito's TIGBlog
La comunidad tenía razón
available in: (original) | | | | | | | | |
|
Paras y militares habrían actuado juntos en la masacre de San José de Apartadó. Tanto, que la semana pasada fue capturado un capitán del Ejército.
Fecha: 11/24/2007 -1334
fuente: REDHER
En febrero de 2005, cuando la comunidad de paz de San José de Apartadó dijo que miembros del Ejército habían participado en la masacre de la vereda La Resbalosa, donde dos familias fueron cruelmente asesinadas, casi nadie les creyó. Resultaba increíble que miembros de las Fuerzas Armadas hubiesen participado en el crimen de siete campesinos, de ellos tres eran niños, dos de los cuales fueron degollados, y el otro, decapitado.
Pocos les creyeron, porque las Fuerzas Armadas intentaron demostrar que sus hombres no estaban en el sitio de los hechos, y más bien echaron a rodar la versión de que las denuncias de sus voceros, Gloria Cuartas y el padre jesuita Javier Giraldo, hacían parte de la 'guerra política' que supuestamente desarrolla la guerrilla contra las instituciones.
Pero tres años después, parece que la justicia empieza a demostrar que la comunidad tenía razón. El pasado miércoles, un fiscal de la unidad de derechos humanos le dictó medida de aseguramiento al capitán del Ejército Guillermo Armando Gordillo Sánchez por ser coautor de homicidio, concierto para delinquir y terrorismo. Gordillo era el oficial a cargo de la compañía Alacrán, adscrita a la Brigada XVII con sede en Urabá. Él y sus hombres patrullaban en la región cuando ocurrió la masacre. Y aunque ante la Fiscalía aún alega su inocencia, los testimonios y las pruebas que lo incriminan son bastante contundentes.
El relato de un paramilitar desmovilizado se convirtió en la pieza clave para armar el rompecabezas de este caso, que es uno de los que más atención internacional han suscitado. Adriano José Cano Arteaga era un patrullero del grupo Héroes de Tolová, que pertenecía a 'Don Berna' y operaba entre Córdoba y Urabá, y que al momento de la masacre no se había desmovilizado. Cano asegura que un paramilitar conocido como '44' fue quien dirigió la masacre y que otro conocido como 'Pirulo' fue quien degolló a los niños. Los paramilitares estaban, según el relato, junto a unos 50 soldados al mando del capitán Gordillo, quien se habría quedado "asegurando un monte" mientras los paramilitares se adelantaron para cometer el crimen.
Primero mataron a Luis Eduardo Guerra, reconocido líder de la comunidad de paz; a su hijo Deyner Andrés Guerra, de 11 años, y a Beyaniera Areiza. Después de matarlos con machetes, dejaron sus cuerpos tirados en la montaña. Después mataron a Alfonso Bolívar Tuberquia; a sus hijos Natalia (de 5 años) y Santiago (de 2 años); a su esposa, Sandra Milena Muñoz, y a un trabajador de la finca llamado Alejandro Pérez. Los cuatro primero murieron también a machete. Los niños, según reza la necropsia, "por degüello con arma blanca".
Según el paramilitar, Gordillo le habría comentado a otro miembro de las autodefensas que '44' le había hecho "una cagada" al haber matado a estas personas en su jurisdicción.
Extrema gravedad
¿Por qué ocurrió esta masacre? ¿Estaba planeada? ¿Hubo encubrimiento? Al parecer, la investigación aún no arroja respuestas a estos interrogantes. Pero hay hipótesis de los investigadores que apuntan a establecer que los terribles hechos habrían sido motivados en retaliación por un ataque de las Farc contra el Ejército que dos semanas antes les había costado la vida a 17 soldados en Mutatá. Expertos en criminalística aseguran que el modus operandi de esta masacre no sólo denota odio, sino la intención de enviar un mensaje de terror a los demás miembros de la comunidad.
A pesar de que la medida de aseguramiento no implica de por sí que el capitán Gordillo sea culpable, fuentes de la Fiscalía le han asegurado a SEMANA que la investigación en su conjunto apunta a que los militares actuaron como coautores del crimen. Las implicaciones nacionales e internacionales de este crimen son enormes.
Por un lado, este se constituye en una de las más graves violaciones a los derechos humanos cometidas en los últimos años. Especialmente porque esta comunidad, que se había declarado neutral frente al conflicto, tenía medidas cautelares que obligaban al Estado colombiano a protegerla de manera especial. Si se demuestra que aquellos que tenían la misión de brindarle seguridad -los militares- fueron coautores del crimen, la sanción para el país en el escenario internacional no se dejará esperar.
Pero la Fiscalía no sólo parece darle la razón a la comunidad en cuanto a la masacre. Los testimonios de varios paramilitares, incluido Cano, dejan en evidencia lo que las ONG han advertido, que los militares han realizado operaciones conjuntas con paramilitares, especialmente en Urabá. El Ministerio de Defensa le ha dado todo el apoyo a la Fisalía e insiste en la necesidad de garantizarle el debido proceso del capitán Gordillo.
Más allá de las sanciones que pueda sentir el Estado colombiano por este hecho, las Fuerzas Armadas requieren una profunda reflexión sobre dos aspectos cruciales: la estigmatización de las comunidades de paz, y los mecanismos de control y seguimiento de sus tropas.
En algunos sectores de las Fuerzas Militares se señala en voz baja a las comunidades de paz y a muchas ONG como mamparas de los grupos armados. Ha hecho carrera el término de 'guerra política' para denominar en muchos casos las denuncias que legítimamente y por medios legales hacen las comunidades. El riesgo de la estigmatización es que muchos oficiales terminen considerando, equivocadamente, que pueden recurrir a métodos criminales para combatir a un supuesto enemigo.
En cuanto al control a sus tropas, vale la pena recordar que desde hace más de una década, distintas fuentes -incluso militares- han llamado la atención sobre la connivencia de miembros de la Brigada XVII con los paramilitares. Las investigaciones internas, sin embargo, nunca arrojan resultados.
Si el capitán Gordillo y otros militares resultan culpables de este crimen, las Fuerzas Armadas enfrentarán una de las mayores vergüenzas de su historia
La Communauté avait raison
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Tu arrêtes et des militaires agissent ensemble le massacre de San José de Paragraphe. Tant, que la semaine passée a été capturé un capitaine de l'Armée.
Date : 11/24/2007 -1334
sources : REDHER
en février 2005, quand la Communauté de paix de San José de Paragraphe a dit que des membres de l'Armée avaient pris part le massacre de la voie la Resbalosa, où deux familles ont été cruellement assassinées, presque personne les a crues. S'avérait incroyable que des membres des Forces Armées aient pris part le crime de sept paysans, de d'eux trois étaient des enfants, deux dont ont été décapités, et l'autre, decapitado.
Peu les ont crues, parce que les Forces Armées ont essayé de démontrer que ses hommes n'étaient pas dans l'emplacement des faits, et plutôt ont jeté à roder la version dont les dénonciations leurs porte-parole, de Gloire le Quatrièmes et père jésuite Javier Giraldo, faisaient une partie de la « guerre politique » que développe hypothétiquement la guérilla contre les institutions.
Mais trois années ensuite, il paraît que la justice commence à démontrer que la Communauté avait raison. Mercredi passé, un trésorier de l'unité de droits humains lui a dicté mesure d'assurance au capitaine de l'Armée Guillermo Armando Gordillo Sánchez étant coauteur homicide, concert pour commettre un délit et terrorisme. Gordillo était le fonctionnaire à charge de la compagnie Alacrán, assignée à la Brigade XVII avec siège en Urabá. Il et ses hommes patrouillaient dans la région quand s'est produit le massacre. ET bien que devant le Ministère public allègue encore son innocence, les témoignages et les essais qu'ils l'incriminent ils sont assez fermes.
L'histoire de d'un paramilitaire démobilisée s'est transformée la pièce clef pour armer le rompecabezas de ce cas, qui est un de desquels davantage d'attention internationale ont suscité. Adriano José Blanc Arteaga était un patrouilleur du groupe Héros de Tolová, qui appartenait « à Cadeau Berne » et opérait entre Cordoue et Urabá, et qui au moment du massacre n'avait pas été démobilisé. Blanc il assure qu'une connaissance paramilitaire comme « 44 » a été celui qui a dirigé le massacre et qu'une autre connaissance comme « Pirulo » a été celui qui degolló aux enfants. Ce qui est paramilitaires étaient, selon l'histoire, avec quelque 50 soldats à la commande du capitaine Gordillo, celui qui reste « en assurant une montagne » tandis que ce qui est paramilitaires ont été avancés pour commettre le crime.
Ont d'abord tué Luis Eduardo Guerra, reconnue chef de la Communauté de paix ; à son fils Deyner Andres Guerre, de 11 années, et à Beyaniera Areiza. Après les avoir tués avec des machettes, ils ont laissé leurs corps jetés dans la montagne. Ils ont ensuite tué Alfonso Bolivar Tuberquia ; à ses fils Natalia (de 5 années) et Santiago (de 2 années) ; à son conjoint, Sandra Milena Muñoz, et à un travailleur de la propriété appelé Alejandro Pérez. Les quatre sont d'abord mortes aussi à machette. Les enfants, comme il prie l'autopsie, « par degüello avec arme blanche ».
Selon ce qui est paramilitaire, Gordillo l'commente à un autre membre des auto-défenses que « 44 » l'avait fait « cagada » en ayant tué à ces personnes dans sa juridiction.
Extrême gravité
Pourquoi s'est produit ce massacre ? Était prévu ? Il y a eu encubrimiento ? Apparemment, la recherche ne fait pas apparaître encore de réponses à ces questions. Mais il y a hypothèse des chercheurs qui signalent établir que les faits terribles sont motivés en retaliación par une attaque du Farc contre l'Armée qui deux semaines avant les avait coûtées la vie à 17 soldats en Mutatá. Des experts en criminalistique assurent que le modus operandi de ce massacre non seulement dénote haine, mais l'intention d'envoyer un message de terreur à aux autres membres de la Communauté.
Bien que la mesure d'assurance n'implique pas en soi déjà que le capitaine Gordillo est coupable, des sources du Ministère public ont assuré à SEMAINE que la recherche dans son ensemble indique que les militaires ont agi comme coauteurs du crime. Les implications nationales et internationales de ce crime sont énormes.
D'une part, ce il est constitué dans une des violations les plus graves aux droits humains commises durant les dernières années. Spécialement parce que cette Communauté, qui s'était déclarée neutre face au conflit, avait des mesures préventives qui obligeaient à l'État colombien à la protéger de manière spéciale. Si on démontre que ceux qui avaient la mission de lui offrir sécurité - les militaires ont été des coauteurs du crime, la sanction pour le pays dans la scène internationale ne sera pas laissée attendre.
Mais le Ministère public non seulement paraît donner la raison à la Communauté quant au massacre. Les témoignages de plusieurs paramilitaires, y compris de Blanc, laissent en preuves ce que l'ONG ont signalé, que les militaires ont effectué des opérations conjointes avec paramilitaires, spécialement en Urabá. Le Ministère de la Défense a donné tout l'appui à la Fisalía et il insiste la nécessité de lui garantir le processus nécessaire du capitaine Gordillo.
Au-delà des sanctions que peut sentir l'État colombien par ce fait, les Forces Armées requièrent une réflexion profonde sur deux aspects cruciaux : la stigmatisation des Communautés de paix, et les mécanismes contrôle et suivi de ses troupes.
Dans quelques secteurs des Forces Militaires on indique en faible voix aux Communautés de paix et beaucoup ONG comme écrans des groupes armés. A fait carrière le terme de « guerre politique » pour appeler dans beaucoup de cas les dénonciations que légitimement et par des moyens légaux font les Communautés. Le risque de la stigmatisation est que beaucoup de fonctionnaires terminent considérant, erronément, qui peuvent recourir à des méthodes criminelles pour combattre à une hypothèse ennemie.
Quant au contrôle à ses troupes, il vaut la peine rappeler que depuis plus de une décennie, différentes sources - y compris des militaires ils ont attiré l'attention sur la connivence de membres de la Brigade XVII avec ce qui est paramilitaires. Les recherches internes, toutefois, ne font apparaître jamais de résultats.
Si le capitaine Gordillo et d'autres militaires résultent coupables de ce crime, les Forces Armées feront face à une des plus grandes hontes de leur histoire
La Comunità era di destra
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Vi arrestate ed i militari si sarebbero comportati insieme nel massacre del jOse de Apartadó di San. Tanto, quello l'ultima settimana è stato bloccato un capitano dell'esercito.
Data: 11/24/2007 di fonte
-1334: REDHER
in febbraio di 2005, quando la Comunità di pace del jOse de Apartadó di San ha detto che i membri dell'esercito avevano partecipato al massacre del percorso quello sdrucciolevole, dove due famiglie crudeli sono state assassinate, nessuno quasi creduto a loro. Era incredibile che i membri delle forze munite avevano partecipato al crimine di sette coltivatori, che di loro tre erano giovani, due di chi erano degollados e l'altro, decapitati.
Pochi hanno creduto a loro, perché le forze munite hanno provato a dimostrare che i loro uomini non erano nel luogo dei fatti e piuttosto hanno gettato per rotolare la versione di cui i denunciations dei loro portavoci, del quarto del Gloria e del Jesuit generano Javier Giraldo, facevano parte “della guerra politica„ che presunto sviluppa il guerrigliero contro le istituzioni.
Ma tre anni più successivamente, sembra che la giustizia comincia a dimostrare che la Comunità era di destra. Mercoledì passato, un procuratore pubblico dell'unità dei diritti dell'uomo ha dettato alla misura del fissaggio al capitano dell'esercito Guillermo a lui del Armando Gordillo Sanchez per essere co-author del homicide, concerto rompere la legge ed il terrorismo. Gordillo era il funzionario incaricato dell'azienda Scorpion, assegnato alla brigata XVII con la sede in Urabá. Lui ed i loro uomini hanno perlustrato nella regione quando è accaduto il massacre. Ed anche se prima che l'ufficio del procuratore pubblico ancora esso dichiari il suo innocence, le testimonianze e le prove che incriminan è abbastanza valido.
La storia demobilized di paramilitary si è trasformata in nella parte chiave per munire il puzzle di questo caso, quello che è uno di cui l'attenzione più internazionale ha provocato. Adriano Jose bianco Arteaga era un mestiere di pattuglia degli eroi del gruppo di Tolová, quello ha appartenuto a “indossa Berna„ e funzionato fra Cordova e Urabá e quello ai tempi del massacre non demobilized. Bianco che assicura che paramilitary ben noto come “44„ era quello chi ha diretto il massacre e che un altro ben noti come “Pirulo„ sono andato quello chi degolló ai bambini. Quei paramilitary erano, secondo la storia, vicino a circa 50 soldati al controllo del capitano di Gordillo, che sarebbe rimasto “rassicurante un supporto„ mentre quei paramilitary hanno andato avanti commettere il crimine.
In primo luogo hanno ucciso alla guerra del Luis Eduardo, capo riconosciuto della Comunità di pace; al relativo figlio Andrés Guerra di Deyner, di 11 anno e a Beyaniera Areiza. Dopo l'uccisione loro con i machetes, hanno lasciato i relativi corpi gettati nella montagna. Più successivamente i Bolivars Tuberquia ucciso a Alfonso; ai relativi bambini Natalia (di 5 anni) e Santiago (di 2 anni); alla relativi moglie, Sandra Milena Muñoz e ad un operaio della proprietà denominata Alexander Perez. I quattro primi anche morti al machete. I bambini, secondo l'opinione l'analisi, “dal degüello con l'arma di taglio„.
Secondo quello paramilitary, Gordillo avrebbe commentato a lui ad un altro membro di self-defense “il 44„ che lo aveva fatto “cagada„ allo stipendio ucciso a questa gente nella relativa giurisdizione.
Gravità estrema
in modo che accada questo massacre? È stato progettato? Era la dissimulazione? Apparentemente, la ricerca non ancora getta le risposte a queste domande. Ma ci è ipotesi dei ricercatori che mirano a depositarsi giù che i fatti terribili sarebbero stati motivati nel retaliación tramite un attacco del CRAF contro l'esercito che due settimane prima di loro aveva costato la vita a 17 soldati in Mutatá. Gli esperti in criminology assicurano che il operandi di modus di questo massacre non solo denota l'odio, ma l'intenzione di trasmettere un messaggio del terrore agli altri membri della Comunità.
Anche se la misura di fissaggio non implica di nel caso quel capitano di Gordillo è colpevole, le fonti dell'ufficio del procuratore pubblico hanno assicurato a lui alla SETTIMANA che la ricerca nell'insieme punta su che i militari si sono comportati come i co-author del crimine. Le implicazioni nazionali ed internazionali di questo crimine sono enormi.
Sull'una mano, questo è costituito in una delle violazioni più serie ai diritti dell'uomo commessi durante gli anni scorsi. Specialmente perché questa Comunità, quella aveva dichiarato la parte anteriore neutra al conflitto, ha avuto misure che eviterete che forzassero il Colombian dichiarassero per proteggerle del senso speciale. Se uno dimostra che quelli che hanno avuti la missione per offrirla a sicurezza - i militari erano co-author del crimine, la sanzione per il paese nella scena internazionale non saranno hanno lasciato la speranza.
Ma l'ufficio del procuratore pubblico non solo sembra darlo al motivo alla Comunità fino al massacre. Le testimonianze di parecchie paramilitary, compreso bianco, lasci nella prova che i ONG hanno avvertito, che i militari hanno condotto i funzionamenti di un-armi con paramilitary, specialmente in Urabá. Il Ministero di difesa ha sostenuto tutti a lui al Fisalía ed insiste sulla necessità per garantire il processo dovuto a lui del capitano di Gordillo.
Oltre le sanzioni che possono ritenere il colombiano essere per questo fatto, le forze munite richiedono una riflessione profonda su due funzioni cruciali: il estigmatización delle Comunità di pace ed i meccanismi di controllo e di inseguimento delle relative truppe.
In alcuni settori del Troopses è indicato nella voce bassa alle Comunità di pace e di molti ONG come gli schermi dei gruppi muniti. Il termine ha fatto la corsa “della guerra politica„ per denominare in molti casi i denunciations che le Comunità legittimamente e per mezzi legali. Il rischio del estigmatización è che molti funzionari si concludono sul considerare, equivocadamente, che può ricorrere ai metodi criminali per combattere ad un presupposto nemico.
Fino al controllo alle sue truppe, sta essendo opportuna la difficoltà per ricordarsi di che per più di una decade, fonti differenti - i militari persino hanno denominato l'attenzione sul connivencia dei membri della brigata XVII con quelle paramilitary. Le indagini interne, tuttavia, non gettano mai i risultati.
Se il capitano di Gordillo ed altri militari sono colpevoli da questo crimine, le forze munite affronteranno una delle vergogna più grandi della loro storia
Die Gemeinschaft hatte Recht
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Sie stoppen und das Militär würde zusammen im Blutbad von San jOse de Apartadó fungiert haben. So viel, dem die letzte Woche wurde einem Kapitän der Armee gefangengenommen.
Datum: 11/24/2007 Quelle
-1334: REDHER
im Februar von 2005, als die Gemeinschaft des Friedens von San jOse de Apartadó sagte, daß Mitglieder der Armee am Blutbad des Weges das glatte, wo zwei grausame Familien ermordet wurden, niemand fast geglaubt zu ihnen teilgenommen hatten. War, daß Mitglieder der bewaffneten Kräfte am Verbrechen von sieben Landwirten teilgenommen hatten, von ihnen unglaublich, waren drei, zwei jung von, wem sie die degollados waren und das andere, enthauptet.
Wenige glaubten zu ihnen, weil die bewaffneten Kräfte versuchten, zu zeigen, daß ihre Männer nicht im Aufstellungsort der Tatsachen waren, und eher warfen, um die Version zu rollen, von der die Kündigungen ihrer Wortführer, des Gloria vierter und des Jesuitvaters Javier Giraldo, ein Teil des „politischen Krieges“ waren, der angenommen den Bandenkämpfer gegen die Anstalten entwickelt.
Aber drei Jahre später, scheint es, daß Gerechtigkeit anfängt, zu zeigen, daß die Gemeinschaft Recht hatte. Der letzte Mittwoch, schrieb ein allgemeiner Verfolger der Maßeinheit der menschlichen Rechte zum Maß des Befestigens an den Kapitän der Armee Guillermo zu ihm von Armando Gordillo Sanchez für Sein Mitverfasser des Totschlags vor, Konzert, das Gesetz und den Terrorismus zu brechen. Gordillo war das Beamte verantwortlich für die Firma Scorpion, Brigade XVII mit Sitz in Urabá zugewiesen. Er und ihre Männer patrouillierten in der Region, als es das Blutbad geschah. Und obgleich, bevor das Büro des allgemeinen Verfolgers noch es seine Unschuld, die Zeugnisse und die Tests behauptet, daß incriminan es ziemlich stark ist.
Die demobilisierte Geschichte von einem paramilitärischen wurde das Schlüsselstück, zum des Puzzlespiels dieses Falles, der zu bewaffnen, den er einer ist, von dem internationalere Aufmerksamkeit erregt hat. Adriano weißer Jose Arteaga war eine Patrouille Fertigkeit der Gruppe Helder von Tolová, gehörte das „anzieht Bern“ und funktioniert zwischen Cordova und Urabá, und das zu der Zeit des Blutbads war nicht demobilisiert worden. Weiß, das es versichert, daß paramilitärisch ein weithin bekanntes als „44“ das waren, wer das Blutbad verwies und daß andere, die weithin bekannt sind als „Pirulo“, das gingen, wer degolló zu den Kindern. Die paramilitärischen waren, entsprechend der Geschichte, nahe bei ungefähr 50 Soldaten zur Steuerung des Gordillo Kapitäns, die „geblieben sein würde, versichernd einer Einfassung“, während die paramilitärischen voran gingen, das Verbrechen festzulegen.
Zuerst töteten sie Luis Eduardo zum Krieg, anerkannter Führer der Friedensgemeinschaft; zu seinem Deyner Sohn Andrés Guerra, von 11 Jahren und zu Beyaniera Areiza. Nach Tötung sie mit Macheten, ließen sie seine Körper geworfen im Berg. Später die Bolivars Tuberquia getötet zu Alfonso; zu seinen Kindern Natalia (von 5 Jahren) und Santiago (von 2 Jahren); zu seiner Frau, zu Sandra Milena Muñoz und zu einem Arbeiter der benannten Eigenschaft Alexander Perez. Die vier ersten auch gestorben zur Machete. Die Kinder, entsprechend Sagen die Autopsie, „durch degüello mit Ausschnittwaffe“.
Entsprechend dem paramilitärischen würde Gordillo zu ihm zu einem anderen Mitglied von Self-defense „die 44“ kommentiert haben, das ihn „cagada“ zum Gehalt getan hatte, das zu diesen Leuten in seiner Jurisdiktion getötet wurde.
Extreme Schwerkraft,
damit sie dieses Blutbad geschah? Wurde geplant? War Geheimhaltung? Anscheinend wirft die Untersuchung nicht schon Antworten zu diesen Fragen. Aber es gibt Hypothese der Forscher, die darauf abzielen, unten zu vereinbaren, daß die schrecklichen Tatsachen im retaliación durch einen Angriff des CRAF gegen die Armee motiviert worden sein würden, daß zwei Wochen vor ihnen 17 Soldaten in Mutatá das Leben gekostet hatte. Experten in der Krimonologie versichern, daß Modus operandi dieses Blutbads nicht nur Haß bezeichnet, aber die Absicht, eine Anzeige des Terrors zu schicken den anderen Mitgliedern der Gemeinschaft.
Obgleich das sichernde Maß nicht von andeutet, falls dieser Gordillo Kapitän schuldig ist, haben Quellen des Büros des allgemeinen Verfolgers zu ihm zur WOCHE versichert, daß die Untersuchung als Ganzes anstrebt, daß das Militär wie Mitverfasser des Verbrechens fungierte. Die nationalen und internationalen Implikationen dieses Verbrechens sind enorm.
Einerseits dieses wird es in einer der ernstesten Verletzungen rechts menschlichen festgelegt in den letzten Jahren festgesetzt. Besonders, weil diese Gemeinschaft, die Nullfrontseite zum Konflikt erklärt hatte, hatte Masse, die Sie verhindern, daß sie den kolumbianischen Zustand zwangen, um ihn der speziellen Weise zu schützen. Wenn man daß die zeigt, die die Mission hatten, zum Sicherheit er anzubieten - das Militär war Mitverfasser des Verbrechens, die Sanktion für das Land in der internationalen Szene ist nicht ließ Hoffnung.
Aber das Büro des allgemeinen Verfolgers scheint nicht nur, dem Grund ihn zur Gemeinschaft bis zu dem Blutbad zu geben. Die Zeugnisse von einigen paramilitärischen, einschließlich Weiß, Urlaub im Beweis, den die ONG gewarnt haben, denen das Militär Kombinierenarme Betriebe mit paramilitärischem geleitet hat, besonders in Urabá. Das Ministerium der Verteidigung hat alle zu ihm zum Fisalía gestützt und auf der Notwendigkeit besteht, um dem passenden Prozeß zu ihm des Gordillo Kapitäns zu garantieren.
Über den Sanktionen hinaus, die das kolumbianische glauben können, mit dieser Tatsache zu sein, erfordern die bewaffneten Kräfte eine tiefe Reflexion auf zwei entscheidenden Aspekten: das estigmatización der Friedensgemeinschaften und die Verfolgung und Steuereinheiten seiner Truppen.
In einigen Sektoren des Troopses wird es in der niedrigen Stimme den Gemeinschaften des Friedens und vieler ONG wie Schirme der bewaffneten Gruppen angezeigt. Die Bezeichnung hat Rennen „vom politischen Krieg“ die Kündigungen in vielen Fällen benennen gelassen, die gesetzmaßig und auf dem Rechtsweg die Gemeinschaften. Die Gefahr des estigmatización ist, daß viele Beamte herauf das Betrachten fertigwerden, equivocadamente, das zu den kriminellen Methoden Zuflucht nehmen kann, um zu einer feindlichen Annahme zu kämpfen.
Bis zu der Steuerung zu seinen Truppen, hat er die Mühe wert gewesen, um daran zu erinnern daß für mehr als eine Dekade, unterschiedliche Quellen - das Militär hat sogar die Aufmerksamkeit auf dem connivencia der Mitglieder der Brigade XVII mit den paramilitärischen genannt. Die internen Untersuchungen dennoch werfen nie Resultate.
Wenn Gordillo Kapitän und anderes Militär von diesem Verbrechen schuldig ist, stellen die bewaffneten Kräfte eine der grösseren Schanden ihrer Geschichte gegenüber
A comunidade era direita
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Você para e as forças armadas agiriam junto no massacre do jOse de Apartadó do San. Tanto quanto, aquele a última semana foi capturado um capitão do exército.
Data: 11/24/2007 de fonte
-1334: REDHER
em fevereiro de 2005, quando a comunidade da paz do jOse de Apartadó do San disse que os membros do exército tinham participado no massacre do trajeto Slippery, onde duas famílias cruéis assassinated, ninguém acreditado quase a eles. Era incredible que os membros das forças armadas tinham participado no crime de sete fazendeiros, que deles três eram novos, dois de quem eram degollados, e o outro, beheaded.
Poucos acreditaram-lhes, porque as forças armadas tentaram demonstrar que seus homens não estavam no local dos fatos, e jogaram rather para rolar a versão de que os denunciations de seus spokesmen, de Gloria quarto e do pai Javier Giraldo do Jesuit, eram parte “da guerra política” que desenvolve suposta o guerrilla de encontro às instituições.
Mas três anos mais tarde, parece que a justiça começa a demonstrar que a comunidade era direita. A quarta-feira passada, um prosecutor público da unidade de direitas humanas ditou à medida de fixar ao capitão do exército Guillermo a ele Armando Gordillo Sanchez para ser co-autor do homicídio, concert quebrar a lei e o terrorismo. Gordillo era o oficial na carga da companhia Scorpion, atribuída ao Brigade XVII com assento em Urabá. E seus homens patrulharam na região quando aconteceu o massacre. E embora antes que o escritório do prosecutor público ainda ele alegar seu innocence, os testimonies e os testes que incriminan é completamente forceful.
A história demobilized de uma paramilitary transformou-se a parte chave para armar o enigma deste caso, aquele que é um de que uma atenção mais internacional provocou. Adriano Jose branco Arteaga era um ofício de patrulha dos heróis do grupo de Tolová, aquele pertenceu a “Don Berna” e operado entre Cordova e Urabá, e aquele na altura do massacre não demobilized. Branco que assegura que paramilitary well-known como “44” era esse quem dirigiu o massacre e que outro well-known como “Pirulo” foi esse quem degolló às crianças. Paramilitary eram, de acordo com a história, ao lado de aproximadamente 50 soldados ao controle do capitão de Gordillo, que remanesceria “assegurando uma montagem” quando paramilitary foram adiante cometer o crime.
Primeiramente mataram à guerra de Luis Eduardo, líder reconhecido da comunidade da paz; a seu filho Andrés Guerra de Deyner, de 11 anos, e a Beyaniera Areiza. Após a matança eles com machetes, deixaram seus corpos jogados na montanha. Mais tarde os Bolivars Tuberquia matado a Alfonso; a suas crianças Natalia (de 5 anos) e Santiago (de 2 anos); a seus esposa, Sandra Milena Muñoz, e a um trabalhador da propriedade chamada Alexander Perez. O quatro primeiros morridos também ao machete. As crianças, de acordo com a palavra a autópsia, “pelo degüello com arma do corte”.
De acordo com paramilitary, Gordillo comentar-lhe-ia a um outro membro do self-defense “os 44” que o fizesse “cagada” ao salário matado a estes povos em seu jurisdição.
Gravidade extrema
de modo que acontecesse este massacre? Foi planeado? Era o concealment? Aparentemente, a investigação joga não ainda respostas para estas perguntas. Mas há uma hipótese dos investigators que apontam se estabelecir para baixo que os fatos terríveis motivated no retaliación por um ataque do CRAF de encontro ao exército que duas semanas antes dele tinha custado a vida a 17 soldados em Mutatá. Os peritos no criminology asseguram que o operandi do modus deste massacre denota não somente o hatred, mas a intenção emitir uma mensagem do terror aos outros membros da comunidade.
Embora a medida se fixando não implicasse de caso que esse capitão de Gordillo é culpado, as fontes do escritório do prosecutor público asseguraram-lhe à SEMANA que a investigação ao todo visa que as forças armadas agiram como co-autores do crime. As implicações nacionais e internacionais deste crime são enormes.
Na uma mão, isto é constituído em uma das violações as mais sérias às direita humanas cometidas nos últimos anos. Especialmente porque esta comunidade, aquela tinha declarado a parte dianteira neutra ao conflito, teve medidas que você impedirá que forçaram o estado Colombian para o proteger da maneira especial. Se um demonstrasse que aqueles que tiveram a missão para o oferecer a segurança - as forças armadas eram co-autores do crime, o sanction para o país na cena internacional não serão deixaram a esperança.
Mas o escritório do prosecutor público parece não somente dá-lo à razão à comunidade até o massacre. Os testimonies de diversos paramilitary, including o branco, licença na evidência que os ONG advertiram, que as forças armadas conduziram operações dos combin-braços com o paramilitary, especialmente em Urabá. O Ministry da defesa suportou-lhe tudo ao Fisalía e insiste na necessidade para garantir-lhe o processo devido do capitão de Gordillo.
Além dos sanctions que podem sentir o Colombian estar no favor deste fato, as forças armadas requerem uma reflexão profunda em dois aspectos cruciais: o estigmatización das comunidades da paz, e os mecanismos da perseguição e do controle de suas tropas.
Em alguns setores do Troopses indica-se na voz baixa às comunidades da paz e dos muitos ONG como telas dos grupos armados. O termo fêz a raça “da guerra política” para denominate em muitos casos os denunciations que legitimately e por meios legais as comunidades. O risco do estigmatización é que muitos oficiais terminam acima de considerar, o equivocadamente, que pode recorrer aos métodos criminal para lutar a uma suposição inimiga.
Até o controle a suas tropas, tem valido a pena o problema para recordar que para mais de uma década, fontes diferentes - as forças armadas chamaram mesmo a atenção no connivencia dos membros do Brigade XVII com paramilitary. As investigações internas, não obstante, nunca jogam resultados.
Se o capitão de Gordillo e outras forças armadas forem culpados deste crime, as forças armadas enfrentarão um dos shames mais grandes de sua história
The community was right
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
You stop and the military would have acted together in the massacre of San jOse de Apartadó. As much, that the last week was captured a captain of the Army.
Date: 11/24/2007 -1334
source: REDHER
In February of 2005, when the community of peace of San jOse de Apartadó said that members of the Army had participated in the massacre of the path the Slippery one, where two families cruel were assassinated, nobody almost believed to them. Was incredible that members of the Armed Forces had participated in the crime of seven farmers, of them three were young, two of who they were degollados, and the other, beheaded.
Few believed to them, because the Armed Forces tried to demonstrate that their men were not in the site of the facts, and rather threw to roll the version of which the denunciations of their spokesmen, Gloria Fourth and the Jesuit father Javier Giraldo, was part of the “political war” that supposedly develops the guerrilla against the institutions.
But three years later, it seems that justice begins to demonstrate that the community was right. The past Wednesday, a public prosecutor of the unit of human rights dictated to measurement of securing to the captain of the Army Guillermo to him Armando Gordillo Sanchez for being coauthor of homicide, concert to break the law and terrorism. Gordillo was the official in charge of the company Scorpion, assigned to Brigade XVII with seat in Urabá. He and their men patrolled in the region when it happened the massacre. And although before the Office of the public prosecutor still it alleges his innocence, the testimonies and the tests that incriminan it are quite forceful.
The demobilized story of a paramilitary one became the key piece to arm the puzzle of this case, that he is one of which more international attention has provoked. Adriano White Jose Arteaga was a patrol craft of the group Heroes of Tolová, that belonged to “Don Bern” and operated between Cordova and Urabá, and that at the time of the massacre had not been demobilized. White it assures that paramilitary a well-known one as “44” were the one who directed the massacre and that another well-known as “Pirulo” went the one who degolló to the children. The paramilitary ones were, according to the story, next to about 50 soldiers to the control of Gordillo captain, who would have remained “assuring a mount” while the paramilitary ones went ahead to commit the crime.
First they killed to Luis Eduardo War, recognized leader of the peace community; to its Deyner son Andrés Guerra, of 11 years, and to Beyaniera Areiza. After killing them with machetes, they left its bodies thrown in the mountain. Later the Bolivars Tuberquia killed to Alfonso; to its children Natalia (of 5 years) and Santiago (of 2 years); to its wife, Sandra Milena Muñoz, and to a worker of the called property Alexander Perez. The four first also died to machete. The children, according to say the autopsy, “by degüello with cutting weapon”.
According to the paramilitary one, Gordillo would have commented to him to another member of “the 44” self-defense that had done him “cagada” to the salary killed to these people in its jurisdiction.
Extreme gravity
So that it happened this massacre? Was planned? Was concealment? Apparently, the investigation not yet throws answers to these questions. But there is hypothesis of the investigators who aim to settle down that the terrible facts would have been motivated in retaliación by an attack of the CRAF against the Army that two weeks before them had cost the life to 17 soldiers in Mutatá. Experts in criminology assure that modus operandi of this massacre not only denotes hatred, but the intention to send a message of terror to the other members of the community.
Although the securing measurement does not imply of in case that Gordillo captain is guilty, sources of the Office of the public prosecutor have assured to him to WEEK that the investigation as a whole aims at that the military acted like coauthors of the crime. The national and international implications of this crime are enormous.
On the one hand, this it is constituted in one of the most serious violations to the human rights committed in the last years. Specially because this community, that had declared neutral front to the conflict, had measures you will prevent that they forced the Colombian State to protect it of special way. If one demonstrates that those that had the mission to offer security him - the military were coauthors of the crime, the sanction for the country in the international scene will not be let hope.
But the Office of the public prosecutor not only seems to give the reason him to the community as far as the massacre. The testimonies of several paramilitary ones, including White, leave in evidence which the ONG have warned, that the military have conducted combined-arms operations with paramilitary, specially in Urabá. The Ministry of Defense has supported all to him to the Fisalía and insists on the necessity to guarantee the due process to him of Gordillo captain.
Beyond the sanctions that can feel the Colombian Be in favor of this fact, the Armed Forces require a deep reflection on two crucial aspects: the estigmatización of the peace communities, and the pursuit and control mechanisms of its troops.
In some sectors of the Troopses it is indicated in low voice to the communities of peace and many ONG like screens of the armed groups. The term has made race of “political war” to denominate in many cases the denunciations that legitimately and by legal means the communities do. The risk of the estigmatización is that many officials end up considering, equivocadamente, who can resort to criminal methods to fight to a enemy assumption.
As far as the control to his troops, he has been being worth the trouble to remember that for more than one decade, different sources - the military have even called the attention on the connivencia of members of Brigade XVII with the paramilitary ones. The internal investigations, nevertheless, never throw results.
If Gordillo captain and other military are guilty from this crime, the Armed Forces will face one of the greater shames of their history
Gemenskapen var höger
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Du stoppar, och den skulle militären har agerat tillsammans i massakern av San-jOse de Apartadó. Så mycket, det den sist veckan fångades en kapten av armén.
Datera: 11/24/2007 källa
-1334: REDHER
i Februari av 2005, när gemenskapen av fred av San-jOse de Apartadó sade att medlemmar av armén hade deltagit i massakern av banan den hala, var två grymma familjer lönnmördades, inget som troddes nästan till dem. Var oerhört, att medlemmar av krigsmakten hade deltagit i brott av sju bönder, av som dem, var tre unga, två av vem de var degollados, och annat som halshöggs.
Fåtalet trodde till dem, därför att krigsmakten försökte att visa, att deras manar inte var i platsen av fakta, och kastade ganska för att rulla versionen som fördömandena av deras talesmän, Gloria fjärde och Jesuitfadern Javier Giraldo, var delen av av ”det politiskt kriger”, som framkallar förmodligen gerillasoldaten mot institutionerna.
Men tre år mer sistnämnd, verkar det att rättvisa börjar att visa att gemenskapen var höger. Den förgångna onsdagen dikterade en offentlig åklagare av enheten av mänsklig rättighet till mätningen av säkrande till kaptenen av armén Guillermo till honom av Armando Gordillo Sanchez för att vara coauthoren av mord, konsert att bryta lagen och terrorismen. Gordillo var representanten i laddningen av företaget Scorpion som tilldelades till brigaden som XVII med placerar i Urabá. Honom och deras manar som patrulleras i regionen, när det händde massakern. Och även om, för kontoret av den offentliga åklagarestillbilden det föreger hans harmlöshet, testar vittnesbörd och att incriminan den är ganska kraftfull.
Den avrustade berättelsen av paramilitär blev det nyckel- lappar för att beväpna pussel av detta fall, det som han är ett, som mer landskampuppmärksamhet har provocerat av. Adriano vit Jose Arteaga var ett patrullhantverk av grupphjältarna av Tolová, det som hördes hemma till ”universitetsläraren Bern” och fungerades mellan Cordova och Urabá, och det på tiden av massakern hade inte avrustats. Vit som den försäkrar att paramilitärt välkänd som ”44” var den vem riktade massakern och att another som var välkända som ”Pirulo” gick den vem degolló till barnen. De paramilitära var, enligt berättelsen, bredvid omkring 50 soldater till kontrollera av den Gordillo kaptenen, som skulle har återstående tag ”försäkra för en montering”, de paramilitära som gick framåt att begå brott.
Först dödade de till Luis som Eduardo kriger, den igenkända ledare av fredgemenskapen; till dess Deyner son Andrés Guerra, av 11 år och till Beyaniera Areiza. Efter dödande dem med machetes, lämnade de dess förkroppsligar kastat i berg. Mer sistnämnd bolivarsna Tuberquia som dödas till Alfonso; till dess barn Natalia (av 5 år) och Santiago (av 2 år); till dess fru, Sandra Milena Muñoz och till en arbetare av den kallade egenskapen Alexander Perez. De fyra första som dös också till macheten. Barnen, enligt något att säga obduktionen, ”vid degüello med det bita vapen”.
Enligt det paramilitära har skulle Gordillo kommenterat till honom till en annan medlem av self-defense ”44na” som hade gjort honom ”cagadaen” till avlöna som dödades till dessa folk i dess jurisdiktion.
Ytterlighetgravitation,
så att den händde denna massaker? Planerades? Var hemlighållande? Som synes ifrågasätter kastsvaren för utredning inte ännu till dessa. Men det finns hypotesen av utredarna som syftet att sätta besegrar att de skulle ruskiga fakta har motiverats i retaliación av en attack av CRAFEN mot armén som två veckor för dem hade att kosta livet till 17 soldater i Mutatá. Experter i kriminologi försäkrar, att modusoperandien av denna massaker betecknar inte endast hat, bara avsikten att överföra ett meddelande av skräcken till de andra medlemmarna av gemenskapen.
Även om den säkrande mätningen inte antyder av i fall att, är har den Gordillo kapten skyldig, källor av kontoret av den offentliga åklagare försäkrat till honom till VECKAN att syftena för utredning i sin helhet på det militären agerade lika coauthorsna av brott. Medborgare- och landskampimplikationerna av detta brott är jättelika.
Å ena sidan detta utgöras det i en av de allvarligaste kränkningarna till mänsklig rättighet som begås i de sist åren. , därför att special denna gemenskap, det hade förklarat friläget, bekläda till konflikten, hade mäter dig ska förhindrar att de tvingade det colombianskt påstår för att skydda det av sakkunniga långt. Om en visar att de som hade beskickningen som erbjuder säkerhet honom - militären var coauthors av brott, sanktionen för landet i landskampplatsen som ska för att inte vara, l5At hopp.
Men kontoret av den offentliga åklagare verkar inte endast för att ge resonera honom till gemenskapen så långt som massakern. Vittnesbörd av flera paramilitära, inklusive vit, tjänstledighet bevisar in, som ONGNA har varnat, som militären har förat kombinera-beväpnar funktioner med paramilitärt, special i Urabá. Departement av försvar har stöttat alla till honom till Fisalíaen och insisterar på nödvändigheten för att garantera det rakt processaa till honom av den Gordillo kaptenen.
Det okända sanktionerna, som kan känselförnimmelsen det colombianskt vara i favör av detta faktum, krigsmakten kräver en djup reflexion på två avgörande aspekter: estigmatizaciónen av fredgemenskaperna och jakten och kontrollerar mekanism av dess soldater.
I några sektorer av Troopsesen indikeras det i low uttrycker till gemenskaperna av fred, och något liknande för många ONG avskärmer av de beväpnade grupperna. Benämna har gjort racen av ”politiskt att kriga” för att benämna i många fall fördömandena som legitimately och vid lagligt hjälpmedel gemenskaperna. Riskera av estigmatizaciónen är, att många representanter avslutar upp att betrakta, equivocadamente, som kan tillgripa till brottsliga metoder för att slåss till ett fientligt antagande.
Så långt som kontrollera till hans soldater, har han varit värd besvära som minns att för mer än ett årtionde, olika källor - militären har även kallat uppmärksamheten på connivenciaen av medlemmar av brigaden XVII med de paramilitära. De inre utredningarna, ändå, kastar aldrig resultat.
Om den Gordillo kaptenen och annan militär är skyldiga från detta brott, vänder mot den ska krigsmakten en av de mer stora skam av deras historia
Община была права
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Вы останавливаете и воискаа подействовали бы совместно в massacre jOse de Apartadó San. Как много, то последняя неделя было захващено капитану армии.
Дата: 11/24/2007 источников
-1334: REDHER
в феврале 2005, когда община мира jOse de Apartadó San сказала что члены армии участвовали в massacre курса скользкое одно, где assassinated 2 семьи жестокосердной, никто почти, котор верят к им. Был неимоверно что члены вооруженных силы страны участвовали в злодеянии 7 хуторянин, их 3 были молодо, 2 из они были обезглавленными degollados, и другое.
Несколько верили к им, потому что вооруженные силы страны попытались продемонстрировать что их люди не находились в месте фактов, и довольно бросились для того чтобы свернуть вариант of which доносами их ораторов, Глория четвертого и отца Ксавьер Giraldo Jesuit, была часть «политического войны» которое supposedly начинает guerrilla против заведений.
Но 3 лет более поздно, оно кажется что правосудие начинает демонстрировать что община была права. Прошлая среда, общественный обвинитель блока прав человека продиктовало к измерению обеспечивать к капитану армии Guillermo к ему Армандо Gordillo Sanchez для быть соавтором человекоубийства, согласия сломать закон и террорисм. Gordillo было должностным лицом in charge of компания Scorpion, заданное к бригаде CXVII с местом в Urabá. Он и их люди патрулировали в зоне когда она случилась massacre. И XOT4 прежде чем офис общественного обвинителя все еще оно ссылается его невиновность, свидетельствования и испытания что incriminan он довольно forceful.
Demobilized рассказ paramilitary одного стал ключевой частью для того чтобы подготовить головоломку этого случая, того, котор он одним of which более международное внимание провоцировало. Adriano белое Jose Arteaga было патрулирует корабль героев группы Tolová, то принадлежало к «Дон Bern» и работало между Cordova и Urabá, и то во время massacre не было demobilized. Белизна, котор она убеждает что paramilitary well-known одно как «44» было одним направило massacre и что другие well-known как «Pirulo» пошли одно degolló к детям. Paramilitary одни были, согласно рассказу, рядом с около 50 воинами к управлению капитана Gordillo, которое остало бы «убеждающ держателя» пока paramilitary одни пошли вперед поручить злодеяние.
Во первых они убили к Луис Eduardo войну, узнанный руководителя общины мира; к своему сынку Andrés Guerra Deyner, 11 лет, и к Beyaniera Areiza. После умерщвления они с machetes, они оставили свои тела после того как они брошены в гору. Более поздно Bolivars Tuberquia убитое к Alfonso; к своим детям Наталья (5 лет) и Santiago (2 лет); к своему супруге, Сандра Milena Muñoz, и к работнику вызванного свойства Александр Perez. 4 первого также, котор умерли к machete. Дети, согласно мнению аутопсия, «degüello с оружием вырезывания».
Согласно paramilitary одному, Gordillo прокомментировало бы к ему к другому члену self-defense «44» который сделал его «cagada» к зарплате убитой к этим людям в своей подсудности.
Весьма сила тяжести
так НОП оно случилось это massacre? Запланировал? Было укрытие? Явно, исследование пока бросает ответы к этим вопросам. Но будет предположение исследователей направляют установить вниз что ужасные факты были motivated в retaliación нападением CRAF против армии что за 2 недели до их стоил жизнь до 17 воинов в Mutatá. Специалисты в criminology убеждают что образо действия этого massacre not only обозначает ненависть, только намерие послать сообщение террора к другим членам общины.
Хотя обеспечивая измерение не подразумевает в случае если тот капитан Gordillo виновн, источники офиса общественного обвинителя убеждали к ему к НЕДЕЛЕ что исследование в целом aim at что воискаа подействовали как соавторы злодеяния. Национальные и международные прикосновенности этого злодеяния преогромны.
On the one hand, это оно образовано в одном из серьезных нарушений к правам человека порученным в последних летах. Специально потому что эта община, то объявила нейтральный фронт к конфликту, имел измерения, котор вы предотвратите что они принудили чолумбийское положение для того чтобы защитить его специальной дороги. Если одно демонстрирует что те, то имели полет, котор нужно предложить обеспеченности его - воискаа были соавторами злодеяния, санкция для страны в международном месте не будут препятствовали упованию.
Но кажется, что дает офис общественного обвинителя not only причине его к общине далеко как massacre. Свидетельствования нескольких paramilitary одних, включая белизну, разрешение в доказательстве которое ONG предупреждали, которым воискаа дирижировали деятельности совмещать-рукояток с paramilitary, специально в Urabá. Министерство обороны поддерживало все к ему к Fisalía и настаивает на необходимости для того чтобы гарантировать должный процесс к ему капитана Gordillo.
За санкциями могут чувствовать, что чолумбийское были in favour of этот факт, вооруженные силы страны требуют глубокого отражения на 2 критических аспектах: estigmatización общин мира, и механизмы преследования и управления своих войск.
В некоторых участках Troopses показано в низком голосе к общинам мира и много ONG как экраны вооруженных групп. Термина делала гонку «политического войны» для того чтобы denominate in many cases доносы правомерно и by legal means общины делают. Риск estigmatización что много должностных лиц кончаются вверх по рассмотрению, equivocadamente, которое может прибегнуть к криминальным метод для того чтобы воевать к враждебному предположению.
Далеко как управление к его войскам, он be worth тревога для того чтобы вспомнить что на больше чем одна декада, по-разному источники - воискаа даже вызывали внимание на connivencia членов бригады CXVII с paramilitary одними. Внутренне исследования, однако, никогда не бросают результаты.
Если капитан Gordillo и другие воискаа виновны от этого злодеяния, то вооруженные силы страны будут смотреть на один из больших стыдов их истории
De gemeenschap was juist
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
U houdt op en de militairen zouden samen in de slachting van San Jose DE Apartadó gehandeld hebben. Zoals veel, dat vorige week een kapitein van het Leger werd gevangen.
Datum: bron -1334
van 11/24/2007: REDHER
in Februari 2005, toen de gemeenschap van vrede van San Jose DE Apartadó zei dat de leden van het Leger aan de slachting van de weg Gladde hadden deelgenomen, waar twee wrede families werden vermoord, niemand bijna aan hen geloofde. Was ongelooflijk dat de leden van de Strijdkrachten aan de misdaad van zeven landbouwers hadden deelgenomen, van hen drie waren jong, twee van wie zij degollados, en onthoofde andere waren.
Weinigen geloofden aan hen, omdat de Strijdkrachten probeerden om aan te tonen dat hun mensen niet in de plaats van de feiten waren, en eerder wierpen om de versie te rollen waarvan denunciations van hun woordvoerders, Gloria Fourth en de Jesuit vader Javier Giraldo, deel van de „politieke oorlog“ uitmaakten die vermoedelijk de guerilla tegen de instellingen ontwikkelt.
Maar drie later jaar, schijnt het dat de rechtvaardigheid begint aan te tonen dat de gemeenschap juist was. De afgelopen Woensdag, dicteerde een openbare eiser van de eenheid rechten van de mens aan meting van het beveiligen van aan de kapitein van het Leger Guillermo aan hem Armando Gordillo Sanchez voor het zijn coauthor van homicide, overleg om de wet en het terrorisme te breken. Gordillo was de ambtenaar verantwoordelijk voor de bedrijfSchorpioen, die aan Brigade XVII met zetel in Urabá wordt toegewezen. Hij en hun mensen gepatrouilleerd in het gebied toen het de slachting gebeurde. En hoewel vóór het Bureau van de openbare eiser het zijn onschuld, nog verklaringen en de tests beweert dat incriminan het vrij krachtig is.
Het gedemobiliseerde verhaal van paramilitary werd het belangrijkste stuk om het raadsel van dit geval, dat te bewapenen hij één is waarvan meer internationale aandacht heeft veroorzaakt. Adriano White Jose Arteaga was een patrouilleambacht van de groepsHelden van Tolová, die behoorden „Bern“ aantrekken en tussen Cordova en Urabá werkten, en die op het tijdstip van de slachting niet waren gedemobiliseerd. Het wit het verzekert dat paramilitary bekende als „44“ was wie de slachting leidde en dat een andere bekend als „Pirulo“ ging wie degolló aan de kinderen. De paramilitary waren, volgens het verhaal, naast ongeveer 50 militairen aan de controle van kapitein Gordillo, die „een onderstel“ verzekerend zou gebleven zijn terwijl de paramilitary doorgingen om de misdaad te begaan.
Eerst doodden zij aan Luis Eduardo War, erkende leider van de vredesgemeenschap; aan zijn Deyner zoon Andrés Guerra, van 11 jaar, en aan Beyaniera Areiza. Na het doden van hen met machetes, verlieten zij zijn organismen die in de berg worden geworpen. Later doodden Bolívar Tuberquia aan Alfonso; aan zijn kinderen Natalia (van 5 jaar) en Santiago (van 2 jaar); aan zijn vrouw, Sandra Milena Muñoz, en aan een arbeider van het geroepen bezit Alexander Perez. Vier de eerste stierven ook aan machete. De kinderen, volgens zeggen de autopsie, „door degüello met scherp wapen“.
Volgens paramilitary, zou Gordillo aan hem aan een ander lid van zelf-defensie becommentariërd hebben „44“ dat hem „cagada“ aan het salaris gedood aan deze mensen in zijn jurisdictie had gedaan.
Extreme ernst
zodat het deze slachting gebeurde? Werd gepland? Was het verbergen? Blijkbaar, werpt het onderzoek nog niet antwoorden aan deze vragen. Maar er is hypothese van de onderzoekers die onderaan dat pogen te regelen de vreselijke feiten zouden gemotiveerd zijn in retaliación door een aanval van CRAF tegen het Leger dat twee weken vóór hen het leven aan 17 militairen in Mutatá had gekost. De deskundigen in criminology verzekeren dat de modus operandi van deze slachting niet alleen haat, maar de bedoeling aanduidt om een bericht van verschrikking naar de andere leden van de gemeenschap te verzenden.
Hoewel de beveiligende meting niet van voor het geval impliceert dat kapitein Gordillo schuldig is, hebben de bronnen van het Bureau van de openbare eiser aan hem aan WEEK verzekerd dat het onderzoek als geheel dat militair handelde als coauthors van de misdaad beoogt. De nationale en internationale implicaties van deze misdaad zijn enorm.
Enerzijds, wordt dit het gevormd in één van de ernstigste schendingen aan de rechten van de mens toegewijd in de laatste jaren. Speciaal omdat deze gemeenschap, die neutrale voorzijde aan het conflict had verklaard, maatregelen had zult u verhinderen dat zij de Columbiaanse Staat dwongen om het van speciale manier te beschermen. Als één dat aantoont die die de opdracht hadden om veiligheid hem aan te bieden - de militairen waren coauthors van de misdaad, zal de sanctie voor het land in de internationale scène geen gelaten hoop zijn.
Maar het Bureau van de openbare eiser niet alleen schijnt om de reden hem aan de gemeenschap zover als de slachting te geven. De verklaringen van verscheidene paramilitary degenen, met inbegrip van Wit, gaan in bewijsmateriaal weg dat NGO, dat de militairen combined-arms verrichtingen met paramilitary, hebben geleid speciaal in Urabá heeft gewaarschuwd. Het Ministerie van Defensie heeft allen aan hem aan Fisalía gesteund en aangedrongen op de noodzaak om het gepaste proces aan hem te waarborgen van kapitein Gordillo.
Voorbij de sancties die de Columbiaan kunnen voelen ten gunste van dit feit ben, vereisen de Strijdkrachten een diepe bezinning over twee essentiële aspecten: estigmatización van de vredesgemeenschappen, en de achtervolging en controlemechanismen van zijn troepen.
In sommige sectoren van Troopses is het vermeld in lage stem aan de gemeenschappen van vrede en vele NGO zoals de schermen van de bewapende groepen. De termijn heeft race van „politieke oorlog“ gemaakt om denunciations in veel gevallen te benoemen dat wettig en door wettelijke middelen de gemeenschappen. Het risico van estigmatización is dat vele ambtenaren omhoog beëindigen nadenkend, equivocadamente, die tot misdadige methodes aan strijd aan een vijandelijke veronderstelling kan zijn toevlucht nemen.
Voor zover de controle aan zijn troepen, hij de moeite waard is geweest om te herinneren dat voor meer dan één decennium, verschillende bronnen - de militairen hebben zelfs de aandacht op connivencia van leden van Brigade XVII met de paramilitary geroepen. De interne onderzoeken, niettemin, werpen nooit resultaten.
Als kapitein Gordillo en andere militairen van deze misdaad schuldig zijn, zullen de Strijdkrachten één van de grotere schandes van hun geschiedenis onder ogen zien
كان الجماعة يصحّ
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
أنت تتوقّف وتصرّف الجيش معا في المذبحة من [سن] [جوس] [د] [أبرتد]. على قبض مثل كثير, أنّ الأسبوع متأخّرة كان نقيب من الجيش.
تاريخ: 11/24/2007 -1334
مصدر: [ردهر]
في فبراير - شباط من 2005, عندما قال الجماعة السلام من [سن] [جوس] [د] [أبرتد] أنّ أعضاء من الجيش كانوا قد ساهموا في المذبحة من الممر المنزلقة واحدة, حيث اثنان أسرات قاسية كان اغتلت, لا أحد تقريبا يصدّ إلى هم. كان غيرمعقول أنّ كان أعضاء من القوات مسلّحة قد ساهموا في الجريمة من سبعة [فرمرس], من هم ثلاثة كان شابّة, اثنان من الذي هم كانوا [دغلّدوس], والأخرى, يضرب.
قليل صدق إلى هم, لأنّ القوات مسلّحة حاولوا أن يعرض أنّ [ب] رجالهم لم في الموقعة من الحقائق, وبالأحرى رمى أن يلفّ الصيغة [أف وهيش] الشجوب من ناطق بلسانهم, [غلوريا] رابعة وال [جسويت] أب خافيير [جرلدو], كانوا جزء من ال "حرب سياسيّة" أنّ بافتراض يطوّر ال [غرّيلّا] ضدّ المؤسسات.
غير أنّ ثلاثة سنون فيما بعد, يبدو هو أنّ عدل يبدأ أن يعرض أنّ الجماعة كان يصحّ. اليوم الأربعاء سابقة, أمر مدعية عامّة من الوحدة الحقوق الإنسان إلى قياس من يؤمّن إلى النقيب من الجيش [غيلّرمو] إلى ه [أرمندو] [غرديلّو] [سنشز] ل يكون مؤلّف مشارك العمليّة قتل, حفل موسيقيّ أن يكسر القانون وإرهاب. [غرديلّو] كان المسؤولة [إين شرج وف] الشركة عقرب, يعيّن إلى لواء [إكسفيي] مع مقعد في [أورب]. [بترولّد] هو ورجالهم في المنطقة عندما هو حدث المذبحة. ورغم أنّ قبل أن يزعم المكتب من المدعية عامّة بعد هو براءته, الشهادات والإختبارات أنّ [إينكريمينن] هو الى حدّ بعيد قوّيّة.
أصبح ال يسرّح قصة من شبه عسكريّ واحدة القطعة أساسيّة أن يسلّح اللغة من هذا حالة, أنّ هو يكون واحدة [أف وهيش] أكثر إنتباه دوليّة قد استثار. كان [أدرينو] [جوس] بيضاء [أرتغ] [بترول كرفت] من المجموعة بطلات [تولوف], أنّ انتسب إلى "اتّخذ شكل برن" ويشغل بين قرطبة و [أورب], وأنّ [أت ث تيم وف] المذبحة تلقّى لم يكن سرّحت. أبيض هو يؤكّد أنّ شبه عسكريّ معروفة كان واحدة بما أنّ "44" الواحدة الذي وجّه المذبحة وأنّ آخر معروفة بما أنّ "[بيرولو]" ذهب الواحدة الذي [دغلّ] إلى الأطفال. الشبه عسكريّ كان أحد, وفقا ل القصة, [نإكست تو] حوالي 50 جنديات إلى التحكم من [غرديلّو] نقيب, الذي بقي "يؤكّد جبل" بينما الشبه عسكريّ أحد ذهب إلى الأمام أن يرتكب الجريمة.
أولى قتل هم إلى [لويس] [إدوردو] حرب, يميّز زعيمة من السلام جماعة; إلى ه [دنر] إبنة [أندرس] [غرّا], من 11 سنون, وإلى [بنيرا] [أريزا]. بعد قتل هم مع مناجل, ترك هم أجسامه يرمى في الجبل. فيما بعد ال [بوليفرس] [تثبرقويا] يقتل إلى [ألفونس]; إلى أطفاله [نتليا] (من 5 سنون) وسانتياغو (من 2 سنون); إلى ه زوجة, [سندرا] [ميلنا] [مووز], وإلى عاملة من ال يدعى خاصية إسكندر بيريز. الأربعة أولى أيضا يمات إلى منجل. الأطفال, وفقا ل رأي التشريح جثّث, "ب [دغلّو] مع عمليّة قطع سلاح".
وفقا ل الشبه عسكريّ واحدة, علق [غرديلّو] إلى ه إلى آخر عضوة من "ال 44" دفاع عن النفس أنّ كان قد أتمّه "[كغدا]" إلى الراتب يقتل إلى هذا الناس في سلطت قضائيّةه.
جاذبيّة
متطرّفة [س ثت] هو حدث هذا مذبحة? كان خطّطت? كان تستر? ظاهريّا, يرمي التحقيق لا بعد جوابات إلى هذا أسئلة. غير أنّ هناك فرضية من المحققات الذي يهدف أن يقرّر إلى أسفل أنّ حثثت الحقائق رهيبة يتلقّى يكون في [رتليسن] بهجوم من ال [كرف] ضدّ الجيش أنّ اثنان أسابيع قبل هم كان قد كلّف الحياة إلى 17 جنديات في [موتت]. يؤكّد خبيرات في علم جريمة أنّ [مودوس وبرندي] من هذا مذبحة ليس فحسب يشير كراهية, غير أنّ النية أن يرسل رسالة الذعر إلى الأخرى أعضاء من الجماعة.
رغم أنّ ال يؤمّن قياس لا يتضمّن من [إين كس] أنّ [غرديلّو] نقيب يكون مذنبة, قد أكّد مصادر من المكتب من المدعية عامّة إلى ه إلى أسبوع أنّ التحقيق [أس ا وهول] يتّجه أنّ الجيش تصرّف مثل [كوثورس] من الجريمة. الوطنيّة وتضمنات دوليّة من هذا جريمة ضخمة.
[أن ث ون هند], هذا مثّلت هو في واحدة من الانتهاكات جدّيّة أكثر إلى الحقوق الإنسان يرتكب في السنون متأخّرة. تلقّى خصوصا لأنّ هذا جماعة, أنّ كان قد أفاد جبهة محايدة إلى النزاع, إجراءات أنت ستمنع أنّ هم أجبروا الدولة كولومبيّة أن يحمي هو من طريق خاصّة. إن واحدة يعرض أنّ أنّ أنّ تلقّى المهمة أن يقدّم أمن ه - كان الجيش [كوثورس] من الجريمة, العقوبة للبلاد في المشهد دوليّة لن [ب] ترك أمل.
غير أنّ يبدو المكتب من المدعية عامّة ليس فحسب أن يعطي السبب ه إلى الجماعة لغاية المذبحة. الشهادات من عدّة شبه عسكريّ أحد, بما في ذلك أبيض, إذن في بيّنة أيّ ال [أنغ] قد حذّر, أنّ الجيش قد أوصل [كمبيند-رمس] عمليات مع شبه عسكريّ, خصوصا في [أورب]. قد ساند الوزارة الدفاع كلّ إلى ه إلى [فيسلا] ويلحّ على الحاجة أن يضمن ال [دو بروسسّ] إلى ه من [غرديلّو] نقيب.
إلى ما بعد العقوبات أنّ يستطيع شعرت الكولومبيّة كنت [إين ففوور وف] هذا حقيقة, يتطلّب القوات مسلّحة إنعكاس عميقة على اثنان مظاهر حاسمة: ال [إستيغمتيزسن] من السلام جماعات, والمطاردة وتحكم آلية من قواته.
في بعض قطاعات من [ترووبسس] أشرت هو في صوة منخفضة إلى الجماعات من سلام وكثير [أنغ] مثل شاشات من المجموعة مسلّحة. قد جعل العبارة جنس من "حرب سياسيّة" أن يسمّى [إين مني كسس] الشجوب أنّ شرعا و [بي لغل منس] الجماعات يتمّون. الخطر من ال [إستيغمتيزسن] أنّ ينهي كثير مسؤولات فوق يعتبر, [إقويفوكدمنت], الذي يستطيع تردّدت إلى طرق إجراميّة أن يتنازع إلى افتراض عدوّ.
لغاية التحكم إلى قواته, [ب وورث] هو يتلقّى يكون الاضطراب أن يتذكّر أنّ لأكثر من واحدة عقد, مصادر مختلفة - الجيش يتلقّى حتّى يدعو الإنتباه على ال [كنّيفنسا] الأعضاء اللواء [إكسفيي] مع الشبه عسكريّ أحد. يرمي التحقيقات داخليّة, ومع ذلك, أبدا نتيجات.
إن [غرديلّو] نقيب وأخرى جيش يكون مذنبة من هذا جريمة, سيواجه القوات مسلّحة واحدة من العار عظيمة من تاريخهم
|
|
| November 27, 2007 | 6:01 PM |
|
|
 |
¿A quien engañas abuelo?
available in: (original) | | | | | | | | |
|
Por: Alberto Pinzón Sánchez (especial para ARGENPRESS.info)
Desde finales del siglo 19 cuando Rafael Núñez, el llamado sátiro del Cabrero por el inolvidable Vargas Vila, lanzó desde la cúpula del Poder, la consigna guerrerista de que en Colombia solo había dos posibilidades: la Regeneración de su gobierno oligárquico ultra reaccionario y clerical, o la Catástrofe; muchos muertos le ha costado al pueblo trabajador colombiano:
La guerras civiles de 1885 con 3.000 peones muertos, la del 95 con 2.000 victimas. La de los mil días con 100.000 peones y trabajadores muertos y más de 300.000 desplazados. Los 3.000 obreros muertos del enclave bananero de la Yunai-fruit en Santamarta, los 20 del enclave petrolero de la Troco, los artesanos de Bogotá. Los miles de campesinos e indígenas de la década del 30. Los 300.000 muertos y 800.000 desplazados de la llamada Violencia bipartidista entre 1945-1965. Los 300.000 muertos y 4 millones de desplazados, causados hasta hoy por el terrorismo de Estado y la guerra contrainsurgente imperial iniciada en 1965 con el plan Laso.
Por eso el termino 'hecatombe', usado por la oligarquía paisa como sinónimo del termino nuñista de 'catástrofe', y que nos anuncia la continuación de la cruzada milenaria y mesiánica desde la cúpula del Poder, con el fin de seguir apuntalando la democracia genocida con la que se cubre el Narco-para militarismo colombiano; a nadie toma de sorpresa. Solo que esta vez mucha agua de los caudalosos ríos de Colombia ha corrido bajo los puentes, llevando a flote los cadáveres insepultos de los trabajadores colombianos masacrados y muchos, tanto dentro del país como en el Mundo, lo han visto y comprobado. ¿Se puede ocultar? No, ya no se puede.
La hecatombe estaba anunciada desde hace mucho tiempo. Desde que los términos democracia de elecciones y seguridad estatal, fueron trastocados y vaciados de todo contenido conceptual por el gobierno del Miniführer Uribe Vélez, para justificar su Fascismo, asociado a la guerra Imperial 'perpetua 'del Plan Colombia.
Trataron por todos los medios (de comunicación y por otros) de mostrar ante el mundo, que la democracia más antigua de América era la arcadia feliz de la hacienda 'el ubérrimo': Un patrón mandando a zurriagazos, una cuadrilla de capataces motosierra en mano asegurando la disciplina del trabajo y como decía el otro patrón Pablo Escobar en la época dorada: 'mandando blanco y trayendo verde', para después felices, al hacer el balance financiero y comer perdices.
Las elecciones regionales de Octubre 2007 era la oportunidad inigualable para demostrarlo: La proclive misión electoral de la OEA y las amañadas encuestas de opinión, así debían proclamarlo ante propios y extraños. Pero sucedió lo inevitable. La derrota (con su propia lógica electoral) del uribismo como proyecto de alcance: 29 candidatos electorales muertos y 6 secuestrados enrarecieron el ambiente 'seguro y democrático' pre-electoral. El 8% de los votos según debió reconocerlo la Misión neutral (?) de la OEA, resultaron fraudulentos. El 18% de la votación fue en blanco. La abstención cerca el 50% y la ilegitimidad electoral del régimen se profundizó.
'Hubo fraude y mucho, en Magdalena, Sucre y Meta' le dice el cacique uribista Vargas Lleras al noticiero CMI. Son ya 16 municipios en donde la población rebelada e insurreccionada quema las oficinas electorales del Estado.
La coalición uribista gobernante de los 6 partidos vinculados judicialmente al escándalo de la Parapolítica, con la máquina del Estado, la motosierra y los dólares de los narco paramilitares, y con el apoyo febril de los medios masivos de comunicación, solamente logró la alcaldía en el (70%) de pequeños y medianos municipios, siendo desalojada de las grandes ciudades y todos juntos, apenas consiguieron 18 (54 %) de las 33 gobernaciones, especialmente la de Antioquia, Magdalena, Córdoba, Sucre, Valle del Cauca, Meta, Casanare, Chocó, Guainía, en donde el paramilitarismo ha tenido una vieja actividad, y en donde se dieron los mayores casos de fraude que enumera el cacique Vargas Lleras (arriba citado).
El Partido liberal perdió la mitad de las de las gobernaciones que tenía, incluso en el departamento de Risaralda y el municipio de Pereira tradicionales fortines electorales de su 'jefe natural' Cesar Gaviria, y en Bogotá de 30 concejales pasó a 6, ocupando el 4º lugar y perdiendo una hegemonía política de más de 77 años. En el resto del país, tuvo que aliarse con conservadores y uribistas para obtener las gobernaciones de Santander, Atlántico, Cundinamarca y Caldas.
El ideario de unidad del Polo Democrático Alternativo a pesar de los apoyos disidentes del senador Petro a los derrotados Jorge Iván Ospina en Cali y María Mulata en Cartagena, recibió una importante votación de más de 900.000 sufragios en Bogotá y 263.000 votos en la gobernación de Nariño; subiendo de 16 a 20 alcaldías y eligiendo 11 concejales en Bogotá. ¿Se puede desconocer esto? No, ya no se puede.
Pero no es todo, el gobierno de los Estados Unidos acaba de no dar aprobación al TLC que tenía negociado con el gobierno colombiano, generando aun mayor incertidumbre dentro del empresariado y los gremios oficiales, agrietado seriamente la coalición gobernante liderada por el Miniführer Uribe Vélez y el Planeta de la familia Santos, cuyas contradicciones cada día son más evidentes.
El periódico antioqueño El Colombiano en donde se habla la variedad 'paisa' del castellano, y en donde entienden los diminutivos uribianos, hoy (02.11.07) trae un editorial en donde hace plena claridad al termino usado en la ultima amenaza que le lanza Uribe Vélez al Pueblo trabajador colombiano y dice así: 'Según el diccionario de María Moliner, una de las definiciones de hecatombe es: 'gran número de muertos en una lucha'. Y ¿qué podría atizar una lucha fraticida en Colombia? Entre otras cosas, la Desinstitucionalización del país por el debilitamiento, valga la redundancia, de las instituciones que conforman el Estado de Derecho, de sus pilares esenciales, de lo que los estadounidenses llaman el imperio de la ley.'.
Concluyendo su reflexión editorial con tanta claridad, que más parece un chiste: 'Estos interrogantes y reflexiones son un limitado aporte que, Dios quiera, nos lleve a comprender que la hecatombe y el complot son una posibilidad quizás más cercana de lo que creemos. Que con Colombia no se juega y tampoco, con un Presidente que sólo quiere el fortalecimiento de la democracia amenazada y un país seguro, incluyente, equitativo y participativo'
Así pues, como lo dice la letra del viejo bambuco dedicado a las elecciones, que cantaron hace tantos años Garzón y Collazos, No es mejor decir: ¿A quien engañas abuelo?
À à laquelle trompes-tu grand-père ?
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Par : Alberto Pinzón Sánchez (spécial pour ARGENPRESS.info)
Depuis la fin du siècle 19 quand Rafaël Núñez, celui appelé sátiro du Cabrero par le Vargas inoubliable Vila, a lancé depuis la coupole du Pouvoir, la consigne guerrerista dont en Colombie il y avait seulement deux possibilités : la Régénération de son ultra gouvernement oligarchique reaccionario et clerical, ou la Catastrophe ; beaucoup de morts l'a coûté au peuple travailleur colombien :
Les guerres civiles de de 1885 avec 3.000 manoeuvres morts, celle de du 95 avec 2.000 victimes. Celle des mille jours avec 100.000 manoeuvres et travailleurs morts et 300.000 déplacés. Les 3.000 travailleurs morts de l'enclave bananière de l'Yunai-fruit en Santamarta, les 20 de l'enclave pétrolière de la Troco, les artisans de Bogota. Les milliers paysans et indigènes de la décennie de du 30. Les 300.000 morts et 800.000 déplacés de la Violence bipartidista appelée entre 1945-1965. Les 300.000 morts et 4 millions de de déplacés, causés jusqu'à aujourd'hui par le terrorisme État et de la guerre contre-insurgée impériale entamée en 1965 avec le plan Las.
C'est pourquoi le termine « hécatombe », utilisé par l'oligarchie paisa comme synonyme de le je termine nuñista de « catastrophe », et qui nous annonce la continuation de de celle croisée millénaire et messianique depuis la coupole du Pouvoir, afin de continuer à étayer la démocratie genocida avec laquelle on couvre le Narco-para militarisme colombien ; à à personne il prend de surprise. Que cette fois beaucoup d'eau des caudalosos rivières de la Colombie a couru sous les ponts, en portant à flottation les cadavres insepultos des travailleurs colombiens masacrados et beaucoup, tant dans le pays comme dans le Monde, ils l'ont vu seulement et l'ont vérifié. Peut être dissimulé ? Non, il ne se peut déjà pas.
L'hécatombe était annoncée depuis beaucoup de temps. Depuis que les termes démocratie élections et sécurité étatique, ont été trastocados et ont été vidés de tout contenu conceptuel par le gouvernement du Miniführer Uribe Vélez, pour justifier son Fascisme, associé à la guerre Impériale 'perpétuelle 'du Plan Colombie.
Ils ont traité par tous les moyens (de communication et par d'autres) de montrer devant le monde, que la démocratie plus ancienne que l'Amérique était l'arcadia heureuse des finances « ce qui est abondant » : Un patron en envoyant zurriagazos, une groupe de contremaîtres scie á chaîne en main en assurant la discipline du travail et comme disait l'autre patron Pablo Escobar à l'époque dorée : « en envoyant blanc et en l'apportant vert », pour ensuite heureux, en rendant le bilan financier et manger des perdrix.
Les élections régionales d'octobre 2007 était l'occasion inégalable de le démontrer : La mission électorale encline de l'OEA et les amañadas enquêtes d'avis, devaient ainsi le proclamer devant propres et étranges. Mais a arrivé ce qui est inévitable. La défaite (avec sa logique électorale propre) de l'uribismo comme projet de portée : 29 candidats électoraux morts et 6 kidnappés enrarecieron l'atmosphère « sûrement et démocratique » pré-électorale. 8% des votes comme a dû le reconnaître par la Mission neutre (?) de l'OEA, ils se sont avérés frauduleux. 18% du vote a été en blanc. L'abstention encercle 50% et l'ilegitimidad électorale du régime a été approfondie.
« Il y a eu fraude et beaucoup, en Magdalena, Sucre et Objectif » dit le cacique uribista Vargas Lleras au journaliste CMI. Ils sont déjà 16 communes où la population rebellée et insurreccionada brûle les bureaux électoraux de l'État.
La coalition uribista dirigeant des 6 partis liés judiciairement au scandale de la Parapolítica, avec la machine de l'État, la scie á chaîne et les dollars des narco paramilitaires, et avec l'appui fébrile des moyens massifs de communication, a seulement obtenu le mayeurat dans le (70%) de petites et communes moyennes, en étant délogé de des grandes villes et de tous ensemble, dès qu'ils ont obtenu 18 (54 %) des 33 gouvernements, spécialement celle d'Antioquia, Magdalena, Cordoue, Sucre, Vallée du Cauca, Meta, Casanare, A heurté, Guainía, où le paramilitarismo a eu une vieille activité, et où ils ont été donnés le de plus grands cas de fraude qu'énumère le cacique Vargas Lleras (mentionné ci-dessus).
Le Parti libéral a perdu la moitié de de celles des gouvernements qu'avait, même dans le département Risaralda et de la commune de Pereira des soutes électorales traditionnelles de son « chef naturel » Cesser Gaviria, et à Bogota de 30 conseillers municipaux elle est passé à à 6, en occupant le 4º lieu et en perdant une hégémonie politique de plus de 77 années. Dans le reste du pays, il a dû s'allier avec conservateurs et uribistas pour obtenir les gouvernements Santander, Atlantique, Cundinamarca et de Caldas.
Ce qui est ideario d'unité du Pôle Démocratique Alternatif malgré les appuis dissidents du sénateur Petro mis en échec Jorge Iván Ospina en Cali et María Mulata à Carthagène, a reçu un important vote de plus de 900.000 suffrages à Bogota et 263.000 votes dans le gouvernement de Nariño ; en montant de de 16 à 20 mayeurats et en choisissant 11 conseillers municipaux à Bogota. Peut-il ne pas connaître ceci ? Non, il ne se peut déjà pas.
Mais il n'est pas tout, le gouvernement des Etats-Unis vient de ne pas donner une approbation au TLC qu'avait négocié avec le gouvernement colombien, en produisant une incertitude encore plus grande dans le patronat et les unions officielles, crevassé sérieusement la coalition dirigeant conduit par le Miniführer Uribe Vélez et la Planète de la famille Saints, dont les contradictions chaque jour sont plus évidentes.
Le périodique d'antioquia Ce qui est colombien où on parle la variété « paisa » de de ce qui est castillan, et où comprennent les diminutifs uribianos, aujourd'hui (02.11.07) il apporte un éditorial où il fait pleine clarté à le je termine utilisé dans le il conclut menace qui lance Uribe Vélez au Peuple travailleur colombien et le dit ainsi : 'Selon le dictionnaire de María Moliner, une des définitions d'hécatombe est : « un grand nombre de morts dans une lutte ». Y Qu'est-ce que pourrait charger une lutte fraticida en Colombie ? Entre d'autres choses, la Desinstitucionalización du pays par l'affaiblissement, valez la redondance, des institutions qui conforment l'État de Droit, de ses piliers essentiels, de de ce que les Américains appellent l'empire de la loi. '.
En concluant sa réflexion éditoriale avec tant de clarté, qui paraît plus une blague : 'Ces questions et réflexions sont un apport limité que, Dieu veut, nous il comprend que l'hécatombe et le complot sont une possibilité peut-être plus proche que ce que nous croyons. Qui avec la Colombie n'est pas joué non plus et, avec un Président qui veut seulement le renforcement de la démocratie menacée et un pays sûr, incluyente, équitable et participativo'
Par conséquent, comme le dit la lettre du vieux bambuco consacré aux élections, qu'ils ont chanté il y a tant d'années Jeune garçon et Collazos, n'est pas mieux de dire : À à laquelle trompes-tu grand-père ?
Che ingannate i nonni?
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Da: Alberto Pinzón Sanchez (speciale per ARGENPRESS.info)
dalla conclusione del secolo 19 quando Rafael Núñez, il satyr di chiamata del Goatherd da Vargas unforgettable Vila, trasmesso dalla cupola dell'alimentazione, lo slogan di guerrerista di cui in singola Colombia là era due possibilità: la rigenerazione del relativo reactionary di segreteria estremo di governo oligarchical e, o la catastrofe; molti deads hanno costato lui alla città di funzionamento colombiana:
Le guerre civili di 1885 con 3.000 hanno morto i lavoratori, quello dei 95 con 2.000 vittime. Quello dei mille giorni con 100.000 lavoratori ed operai guasti e più di 300.000 un spostati. I 3.000 hanno morto gli operai della zona franca di bananero della Yunai-frutta in Santamarta, il 20 della zona franca dell'olio del Troco, gli artigiani di Bogota. Migliaia di coltivatori e nativi della decade dei 30. 300.000 e 800.000 guasti spostati della violenza bipartisan di chiamata fra 1945-1965. 300.000 guasti e 4 milioni di spostato di, causato fino all'oggi tramite il terrorismo di dichiari ed il initiate imperiale di guerra del contrainsurgente in 1965 con il programma di Laso.
Per quel motivo rifinisco “il hecatombe„, usato dal paisa sinonimo del oligarchy a partire dall'rifinisco il nuñista “della catastrofe„ e quella annuncia la continuazione a noi di quella attraversata millenarian e messianic dalla cupola dell'alimentazione, allo scopo di propping continuo sulla democrazia di genocida con cui è narcotici coperti detectivo-per il militarismo colombiano; a nessuno presa della sorpresa. Scelga che questo volta che molta acqua dei fiumi mighty della Colombia ha funzionato sotto i ponticelli, prendere a galla i corpses di insepultos degli operai colombiani massacreed e molti, tanto all'interno del paese quanto nel mondo, lo hanno visto e verificato. Può essere nascosto? No, più non può.
Hecatombe è stato annunciato a lungo. Da quando la democrazia di termini delle elezioni e dichiara la sicurezza, trastocados ed è stata vuotata di tutto il soddisfare concettuale dal governo del Miniführer Uribe Vélez, per giustificare il loro Fascismo, socio 'perpetuo 'la guerra imperiale del programma della Colombia.
A tutti i costi hanno provato (della comunicazione e da altri) a mostrare prima del mondo, quello che la più vecchia democrazia dell'America era il Arcadia felice della proprietà “fertile molto quella„: Un modello che comanda agli zurriagazos, un gruppo di alimentazione di soprintendenti ha visto a disposizione assicurare la disciplina il lavoro e come Pablo Escobar al tempo dorato detto all'altro modello: “comandare bianco e portare verde„, per felice successivo quando fanno l'equilibrio finanziario e mangiando i perdices.
Le elezioni regionali dell'ottobre 2007 erano l'occasione incomparabile dimostrarla: La missione elettorale propensa del O.A.S. e le indagini fisse dell'opinione, così hanno dovuto affermarle prima del proprio e sconosciuto. Ma la cosa inevitabile è accaduto. La sconfitta (con la relativa propria logica elettorale) del uribismo come progetto di estensione: 29 hanno rapinato i candidati elettorali morti e 6 rarefied pre-elettorale “„ l'atmosfera sicuro e democratico. 8% dei voti secondo dovuto riconoscerlo la missione neutra () dal O.A.S., erano fraudolenti. 18% del voto erano nell'obiettivo. L'astensione circonda 50% e il ilegitimidad elettorale del regime è stato approfondito.
“Ci era frode e molto, in Magdalena, in Sucre ed in Meta„ dice al cacique Vargas di uribista a lui Lleras al reporter CMI. Sono già 16 comuni in dove la popolazione di insurreccionada e ribellato brucia gli uffici elettorali del dichiarare.
La coalizione governante di uribista dei 6 partiti del legame giudiziario allo scandalo del Parapolítica, con la macchina del dichiarare, della sega di alimentazione e dei dollari paramilitary del detectivo dei narcotici e con il supporto febbrile dei mezzi di comunicazione voluminosi, ha ottenuto soltanto il mayorship dentro (70%) di piccoli e comuni medi, essendo evacuando delle città grandi e di tutte insieme, non appena hanno ottenuto 18 (54%) dei 33 governi, specialmente quello di Antioch, Magdalena, Cordova, Sucre, la valle del Cauca, l'obiettivo, Casanare, il colpo, Guainía, in dove il paramilitarismo ha avuto una vecchia attività e in dove quei più grandi hanno accaduto casi della frode che enumera il cacique Vargas Lleras (suddetto).
Il partito liberale ha perso la metà di quelli dei governi che ha avuta, anche nel reparto di Risaralda e nel comune tradizionale dei carbonili elettorali del Pereira del relativo “superiore diretto della sua propria unità„ Cesar Gaviria ed a Bogota di 30 councilmen è accaduto a 6, al posto d'occupazione 4º ed a perdere un'egemonia politica di più di 77 anni. Nel resto del paese, ha dovuto allearsi con i conservatori e i uribistas per ottenere i governi di Santander, di Atlantico, di Cundinamarca e di Calda.
Il ideario dell'unità del Palo democratico alternativo nonostante i supporti del dissidente del senatore di Petro a ha sconfitto il Jorge Iván Ospina in Cali e Maria Mulata a Cartagine, ricevuta un voto importante di più di 900.000 suffrages a Bogota e 263.000 voti nel governo di Nariño; innalzamento di 16 20 mayorships e scegliere 11 councilmen a Bogota. Può non essere conosciuto questo? No, più non può.
Ma non è tutto, il governo dei rivestimenti degli Stati Uniti di non dare l'approvazione al TLC che aveva negoziato con il governo colombiano, persino generando l'incertezza più grande all'interno del empresariado e dei sindacati ufficiali, seriamente ha spezzato la coalizione governante condotta dal Miniführer Uribe Vélez ed il pianeta santo della famiglia, di cui contraddizioni giornalieri sia più evidente.
Il giornale di Antiochian il Colombian in dove “il paisa„ è parlato alla varietà del Castilian ed in dove capisce i diminutivos di uribianos, oggi (02.11.07) porta un editoriale in dove fa la chiarezza totale all'io rifinisce usato dentro completa la minaccia che trasmette a Uribe lui Vélez alla città di funzionamento colombiana e così dice: 'Secondo il dizionario di Maria Moliner, una delle definizioni di hecatombe è: “numero grande di morto di in una lotta„. E che cosa ha potuto rifornire una lotta di fraticida in Colombia? Tra l'altro, il Desinstitucionalización del paese dall'indebolimento, vale la sovrabbondanza, delle istituzioni che sono conformi il dichiarare della destra, delle loro colonne essenziali, di cui gli Americani denominano l'impero della legge. '.
Concludendo la relativa riflessione di pubblicazione con tanta chiarezza, quello sembra uno scherzo di più: 'Queste domande e riflessioni sono un contributo limitato che, dio desidera, esso prende noi per includere/capiscono che quel hecatombe ed il diagramma è forse più vicino una possibilità di cui generiamo. Quello con la Colombia una non gioca e neanche, con un presidente quale la fortificazione della democrazia minacciata ama soltanto e un paese sicuro, incluyente, giusto e participativo
di conseguenza, mentre dice la lettera ad esso di vecchio bambuco dedicato alle elezioni, che hanno cantato tanti anni fa Garzón e Collazos, non è migliore da dire: Che ingannate i nonni?
Daß Sie Großväter betrügen?
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Durch: Alberto Pinzón Sanchez (speziell für ARGENPRESS.info)
vom Ende von Jahrhundert 19, wenn Rafael Núñez, das Anruf satyr des Goatherd durch unforgettable Vargas Vila, gesendet von der Kuppel der Energie, dessen guerrerista Slogan in einzelnem Kolumbien dort zwei Möglichkeiten waren: die Regeneration seines oligarchical Regierung extremen kanzleimäßigen Reaktionärs und oder die Katastrophe; viele deads haben ihm zur kolumbianischen Arbeitsstadt gekostet:
Die Bürgerkriege von 1885 mit 3.000 starben Arbeiter, den der 95 mit 2.000 Opfern. Das der tausend Tage mit 100.000 toten Arbeitern und Arbeiter und mehr als 300.000 verlegte eine. Die 3.000 starben Arbeiter der bananero Enklave der Yunai-Frucht in Santamarta, die 20 der ölenklave des Troco, die Handwerker von Bogota. Tausend von Landwirten und von Eingeborenen der Dekade der 30. Tote 300.000 und 800.000 verlegten von der Anruf zwei Parteien zugehörigen Gewalttätigkeit zwischen 1945-1965. 300.000 tot und 4 Million von verlegt, verursacht bis heute durch den Terrorismus des Zustandes und des imperialen Eingeführten des contrainsurgente Krieges 1965 mit dem Laso Plan.
Aus diesem Grund beende ich „das hecatombe“, benutzt durch das synonyme Oligarchie paisa ab beende mir nuñista „der Katastrophe“, und die verkündet die Fortsetzung zu uns von der millenarian und messianischen gekreuzten von der Kuppel der Energie, mit dem Zweck fortfahrenden propping herauf die genocida Demokratie, mit der es bedeckte Betäubungsmittel Detektiv-für kolumbianisches militarismo ist; zu niemandem Nehmen der überraschung. Single daß dieses mal, das viel Wasser der mächtigen Flüsse von Kolumbien unter die Brücken laufen gelassen hat, insepultos Leichen der kolumbianischen Arbeiter flott massacreed genommen haben und viele, so viel innerhalb des Landes wie in der Welt, haben sie sie und überprüft gesehen. Kann versteckt werden? Nr., nicht mehr kann es.
Hecatombe wurde für eine lange Zeit verkündet. Seit die Bezeichnungen Demokratie von Wahlen und von Zustandsicherheit, wurden trastocados und von allem Begriffsinhalt durch die Regierung des Miniführer Uribe Vélez abgelassen, um ihr Fascismo, den Teilnehmer zu rechtfertigen 'unaufhörlich 'der imperiale Krieg des Kolumbien Planes.
Sie versuchten um jeden Preis (von der Kommunikation und durch andere) vor der Welt, die darzustellen, welche die älteste Demokratie von Amerika das glückliche Arcadia der Eigenschaft „das sehr fruchtbare“ war: Ein Muster, das zu den zurriagazos, eine Gruppe Aufseherenergie befiehlt, sah in Hand der Disziplin die Arbeit und als Pablo Escobar zur goldenen Zeit versichernd, die zum anderen Muster gesagt wurde: „Befehlen weiß und Holen des Grüns“, für neueres glückliches, wenn die finanzielle getan werden, Balance und perdices gegessen werden.
Die regionalen Wahlen von Oktober 2007 waren die unvergleichliche Gelegenheit, sie zu demonstrieren: Die geneigte Wahlmission des O.A.S. und die örtlich festgelegten übersichten der Meinung, mußten es vor so eigenem proklamieren und merkwürdig. Aber die unvermeidliche Sache geschah. Die Niederlage (mit seiner eigenen Wahl-Logik) des uribismo als Reichweiteprojekt: 29 entführten die Wahlanwärter, die gestorben wurden und 6 rarefied vor-Wahl „die sichere und demokratische“ Atmosphäre. 8% der Stimmen entsprechend gemußt es erkennen die Nullmission () vom O.A.S., sie waren betrügerisch. 18% des Wählens waren im Ziel. Die Enthaltung umgibt 50% und das Wahlilegitimidad des Regimes wurde vertieft.
„Es gab Betrug und viel, in Magdalena, in Sucre und im Meta“ sagt es zum uribista cacique Vargas zu ihm Lleras zum Reporter CMI. Sie sind bereits 16 Stadtbezirke in, denen die aufgelehnte und insurreccionada Bevölkerung die Wahlbüros des Zustandes brennt.
Die regelnuribista Koalition der 6 Riegel-Parteien gerichtlich zum Skandal des Parapolítica, mit der Maschine des Zustandes, der Energie Säge und der paramilitärischen Dollar des Betäubungsmitteldetektivs und mit der fiebrigen Unterstützung der massiven Kommunikationsmittel, erreichte nur das mayorship innen (70%) der kleinen und mittleren Stadtbezirke und zusammen evakuiert wurde von den großen Städte und von allen, sobald sie 18 (54%) der 33 Regierungen, besonders die von Antioch, Magdalena, Cordova, Sucre, die Senke des Cauca, Ziel, Casanare, Erfolg, Guainía erreichten, in, wo das paramilitarismo eine alte Tätigkeit gehabt hat, und in, wo die grösseren Fälle vom Betrug auftraten, der das cacique Vargas Lleras aufzählt (obenerwähnt).
Die liberale Partei verlor Hälfte von denen der Regierungen, die sie hatte, sogar in der Abteilung von Risaralda und der traditionelle Stadtbezirk Pereira der Wahlbunker seines „direkten Vorgesetzten von Einer besitzen Maßeinheit“ Cesar Gaviria, und in Bogota von 30 Stadträten geschah er 6, besetzendem Platz 4º und dem Verlieren einer politischen Hegemonie von mehr als 77 Jahren. Im Rest des Landes, mußte es mit den Konservativen und uribistas verbinden, zum der Regierungen von Santander, von Atlantik, von Cundinamarca und von Calda zu erreichen.
Das ideario der Maßeinheit des alternativen demokratischen Polen trotz der Dissidentunterstützungen des Petro Senators zu besiegte den Jorge Iván Ospina in Cali und Maria Mulata in Cartagena, empfangen ein wichtiges Wählen von mehr als 900.000 Stimmrechten in Bogota und 263.000 Stimmen in der Regierung von Nariño; Anheben von 16 20 mayorships und Wählen von 11 Stadträten in Bogota. Nicht bekannt kann diesem? Nr., nicht mehr kann es.
Aber er ist nicht alles, die Regierung der Vereinigte Staaten Ende des Gebens von Zustimmung nicht über zum TLC, den er mit der kolumbianischen Regierung verhandelt hatte und grössere Ungewißheit innerhalb des empresariado und der amtlichen Anschlüße sogar erzeugt, knackte ernsthaft die regelnkoalition, die durch das Miniführer Uribe Vélez und der heilige Planet von der Familie geführt wird, deren Widersprüche, die täglich sind, offensichtlicher seien Sie.
Die Antiochian Zeitung der Kolumbianer in, dem „paisa“ mit der Vielzahl des Castilian gesprochen wurde und in, wo die uribianos diminutivos versteht, heute (02.11.07) holt einen Leitartikel in, dem sie mir Gesamtklarheit bildet, beenden innen verwendet durchführt Drohung, die Uribe zu ihm Vélez zur kolumbianischen Arbeitsstadt schickt und folglich sagt: 'Entsprechend dem Wörterbuch von Maria Moliner, eine der Definitionen von hecatombe ist: „große Zahl von gestorben in einem Kampf“. Und was konnte einen fraticida Kampf in Kolumbien schüren? Unter anderem ist das Desinstitucionalización des Landes durch das Schwächen, die Redundanz, der Anstalten wert, die der sich Zustand des Rechtes, ihrer wesentlichen Pfosten anpassen, von denen die Amerikaner das Reich des Gesetzes benennen. '.
Seine Verlags- Reflexion mit so vieler Klarheit folgernd, das, scheint es ein Witz mehr: 'Diese Fragen und Reflexionen sind ein begrenzter Beitrag, den, Gott wünscht, es nimmt uns, um einzuschließen/versteht, daß dieses hecatombe und der Plot eine möglicherweise nahe Möglichkeit ist, von der wir verursachen. Das mit Kolumbien man spielt und auch nicht, nicht mit einem Präsidenten, den die Verstärkung der bedrohten Demokratie vor nur und ein sicheres Land, incluyente liebt, gerecht und
participativo folglich, während zu sagen den Buchstaben zu ihm sagt des alten bambuco, das eingeweiht wird den Wahlen, die so vielen Jahren Garzón und Collazos sangen, ist nicht besser: Daß Sie Großväter betrügen?
Que você ilude avôs?
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Por: Alberto Pinzón Sanchez (especial para ARGENPRESS.info)
do fim do século 19 quando Rafael Núñez, o satyr da chamada do Goatherd por Vargas unforgettable Vila, emitido da cúpula do poder, o slogan do guerrerista de que em única Colômbia lá era duas possibilidades: a regeneração de seu reactionary de escritório extremo do governo oligarchical e, ou o Catastrophe; muitos deads custaram-lhe à cidade trabalhando Colombian:
As guerras civis de 1885 com os 3.000 morreram os laborers, esse dos 95 com 2.000 vítimas. Esse dos mil dias com os 100.000 laborers e trabalhadores inoperantes e mais de 300.000 uns deslocados. Os 3.000 morreram os trabalhadores do enclave do bananero da Yunai-fruta em Santamarta, o 20 do enclave do óleo do Troco, artesãos de Bogotá. Mil dos fazendeiros e dos nativos da década dos 30. 300.000 e 800.000 inoperantes deslocaram-se da violência bipartisan da chamada entre 1945-1965. 300.000 inoperantes e 4 milhão do deslocado, causado até que hoje pelo terrorismo do estado e do novato imperial da guerra do contrainsurgente em 1965 com a planta de Laso.
Para essa razão eu termino o “hecatombe”, usado pelo paisa synonymous do oligarchy até à data do eu termino o nuñista do “catastrophe”, e aquele anuncia-nos a continuação da cruzada millenarian e messianic da cúpula do poder, com a finalidade de continuar que sustenta acima da democracia do genocida com que é Narcotics cobertos detetive-para o militarismo Colombian; a ninguém fazer exame da surpresa. Escolha que esta vez onde muita água dos rios poderosos de Colômbia funcionou sob as pontes, ter feito exame afloat de corpses dos insepultos dos trabalhadores Colombian massacreed e muitos, tanto quanto dentro do país quanto no mundo, viram-no e verificado. Pode ser escondido? No., já não pode.
Hecatombe foi anunciado por muito tempo. Sempre desde a democracia dos termos das eleições e da segurança do estado, os trastocados e foram drenados de todo o índice conceptual pelo governo do Miniführer Uribe Vélez, para justificar seu Fascismo, associado 'perpetual 'a guerra imperial da planta de Colômbia.
Em todos os custos tentaram (de uma comunicação e por outros) mostrar antes do mundo, aquele que a democracia a mais velha de América era o Arcadia feliz da propriedade “muito fértil”: Um teste padrão que comanda aos zurriagazos, um grupo do poder dos overseers viu à disposicão assegurar a disciplina o trabalho e como Pablo Escobar no tempo dourado dito ao outro teste padrão: “comandar branco e trazer o verde”, para feliz mais atrasado, ao fazer o contrapeso financeiro e ao comer perdices.
As eleições regionais de outubro 2007 eram a oportunidade matchless de demonstrá-la: A missão electoral inclined do O.A.S. e os exames fixos da opinião, tiveram que assim proclamá-lo antes do próprio e estranho. Mas a coisa inevitável aconteceu. A derrota (com sua própria lógica electoral) do uribismo como o projeto do alcance: 29 sequestraram os candidatos electoral morridos e 6 rarefied pre-electoral “” a atmosfera segura e democrática. 8% dos votos de acordo com têm que reconhecê-lo a missão neutra () do O.A.S., eles eram fraudulent. 18% de votar estavam no alvo. O abstention cerca 50% e o ilegitimidad electoral do regime foi aprofundado.
“Havia um fraud e muito, em Magdalena, em Sucre e em Meta” diz ao cacique Vargas do uribista a ele Lleras ao repórter CMI. São já 16 municipalidades em onde a população rebelled e do insurreccionada queima os escritórios electoral do estado.
O coalition governando do uribista dos 6 partidos do laço judicial ao scandal do Parapolítica, com a máquina do estado, da serra do poder e dos dólares paramilitary do detetive dos narcotics, e com a sustentação febrile de meios de uma comunicação maciços, obteve somente o mayorship dentro (70%) de municipalidades pequenas e médias, sendo evacuado das cidades grandes e de tudo junto, assim que obtivessem 18 (54%) dos 33 governos, especialmente esse de Antioch, Magdalena, Cordova, Sucre, o vale do Cauca, objetivo, Casanare, batida, Guainía, em onde o paramilitarismo teve uma atividade velha, e em onde mais grandes ocorreram casos do fraud que enumerates o cacique Vargas Lleras (acima mencionado).
O partido liberal perdeu a metade daqueles dos governos que teve, mesmo no departamento de Risaralda e na municipalidade tradicional de bunkers electoral de Pereira de seu “superior direto de one própria unidade” Cesar Gaviria, e em Bogotá de 30 councilmen aconteceu a 6, ao lugar 4º ocupando e a perder um hegemony político de mais de 77 anos. No descanso do país, teve que aliar-se com os conservadores e os uribistas para obter os governos de Santander, de Atlântico, de Cundinamarca e de Calda.
O ideario da unidade do Pólo democrático alternativo apesar das sustentações dissident do senator de Petro a derrotou o Jorge Iván Ospina em Cali e Maria Mulata em Cartagena, recebido votar importante de mais de 900.000 suffrages em Bogotá e 263.000 votos no governo de Nariño; levantamento de 16 20 mayorships e escolher 11 councilmen em Bogotá. Pode não ser sabido isto? No., já não pode.
Mas não é tudo, o governo dos revestimentos de Estados Unidos de não dar a aprovaçã0 ao TLC que tinha negociado com o governo Colombian, mesmo gerando uma incerteza mais grande dentro do empresariado e das uniões oficiais, rachou seriamente o coalition governando conduzido pelo Miniführer Uribe Vélez e o planeta Holy da família, cujos os contradictions diários seja mais evidente.
O jornal de Antiochian o Colombian em onde o “paisa” é falado à variedade do Castilian, e em onde compreende os diminutivos dos uribianos, hoje (02.11.07) traz um editorial em onde me faça a claridade total termina usado dentro termina a ameaça que emite a Uribe a ele Vélez à cidade trabalhando Colombian e o diz assim: 'De acordo com o dicionário de Maria Moliner, uma das definições do hecatombe é: “número grande do morrido em uma luta”. E que podia stoke uma luta do fraticida em Colômbia? Entre outras coisas, o Desinstitucionalización do país enfraquecer-se, vale a pena a redundância, das instituições que se conformam o estado da direita, de suas colunas essenciais, de que os americanos chamam o império da lei. '.
Conclindo sua reflexão publicando com tanta claridade, isso parece um gracejo mais: 'Estas perguntas e reflexões são uma contribuição limitada que, deus queira, ele fazem-nos exame para incluir/compreendem-nas que esse hecatombe e o lote está talvez mais próximo uma possibilidade de que nós criamos. Isso com Colômbia uma não gamble e tampouco, com um presidente quem o fortification da democracia ameaçada ame somente e um país seguro, incluyente, equitable e participativo
conseqüentemente, enquanto lhe diz a letra do bambuco velho dedicado às eleições, que cantaram assim muitos anos há Garzón e Collazos, não é melhor dizer: Que você ilude avôs?
That you deceive grandfathers?
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
By: Alberto Pinzón Sanchez (special for ARGENPRESS.info)
From end of century 19 when Rafael Núñez, the call satyr of the Goatherd by unforgettable Vargas Vila, sent from the cupola of the Power, the guerrerista slogan of which in single Colombia there were two possibilities: the Regeneration of its oligarchical government extreme clerical reactionary and, or the Catastrophe; many deads have cost to him to the Colombian working town:
The civil wars of 1885 with 3,000 died laborers, the one of the 95 with 2,000 victims. The one of the thousand days with 100,000 dead laborers and workers and more than 300,000 displaced ones. The 3,000 died workers of the bananero enclave of the Yunai-fruit in Santamarta, the 20 of the oil enclave of the Troco, the craftsmen of Bogota. Thousand of farmers and natives of the decade of the 30. Dead 300,000 and 800,000 displaced of the call bipartisan Violence between 1945-1965. 300,000 dead and 4 million of displaced, caused until today by the terrorism of State and the contrainsurgente war imperial initiate in 1965 with the Laso plan.
For that reason I finish “hecatombe”, used by the synonymous oligarchy paisa as of I finish nuñista of “catastrophe”, and that announces the continuation to us of the millenarian and messianic crossed one from the cupola of the Power, with the purpose of continuing propping up the genocida democracy with which it is covered Narcotics detective-for Colombian militarismo; to nobody taking of surprise. Single that this time much water of the mighty rivers of Colombia has run under the bridges, having taken afloat insepultos corpses of the Colombian workers massacreed and many, as much within the country as in the World, they have seen it and verified. Can be hidden? No, no longer it can.
Hecatombe was announced for a long time. Ever since the terms democracy of elections and state security, trastocados and were drained of all conceptual content by the government of the Miniführer Uribe Vélez, to justify their Fascismo, associate to 'perpetual 'the Imperial war of the Colombia Plan.
They at all costs tried (of communication and by others) to show before the world, that the oldest democracy of America was the happy Arcadia of the property “the very fertile one”: A pattern commanding to zurriagazos, one group of overseers power saw in hand assuring the discipline the work and as Pablo Escobar at the golden time said to the other pattern: “commanding white and bringing green”, for later happy, when doing the financial balance and eating perdices.
The regional elections of October 2007 were the matchless opportunity to demonstrate it: The inclined electoral mission of the O.A.S. and the fixed surveys of opinion, thus had to proclaim it before own and strange. But the inevitable thing happened. The defeat (with its own electoral logic) of the uribismo as reach project: 29 kidnapped electoral candidates died and 6 rarefied pre-electoral “the safe and democratic” atmosphere. 8% of the votes according to had to recognize it the neutral Mission () from the O.A.S., they were fraudulent. 18% of the voting were in target. The abstention surrounds 50% and the electoral ilegitimidad of the regime was deepened.
“There was fraud and much, in Magdalena, Sucre and Meta” it says to the uribista cacique Vargas to him Lleras to reporter CMI. They are already 16 municipalities in where the rebelled and insurreccionada population burns the electoral offices of the State.
The governing uribista coalition of the 6 tie parties judicially to the scandal of the Parapolítica, with the machine of the State, the power saw and the paramilitary dollars of the narcotics detective, and with the febrile support of massive means of communication, only obtained the mayorship in (70%) of small and medium municipalities, being evacuated of the great cities and all together, as soon as they obtained 18 (54%) of the 33 governments, specially the one of Antioch, Magdalena, Cordova, Sucre, the Valley of the Cauca, Goal, Casanare, Hit, Guainía, in where the paramilitarismo has had an old activity, and in where the greater ones occurred cases of fraud that enumerates the cacique Vargas Lleras (above mentioned).
The liberal Party lost half of those of the governments that it had, even in the department of Risaralda and the traditional municipality of Pereira electoral bunkers of its “direct superior of one's own unit” Cesar Gaviria, and in Bogota of 30 councilmen it happened to 6, occupying 4º place and losing a political hegemony of more than 77 years. In the rest of the country, it had to ally with conservatives and uribistas to obtain the governments of Santander, Atlantic, Cundinamarca and Calda.
The ideario of unit of the Alternative Democratic Pole in spite of the dissident supports of Petro senator to defeated the Jorge Iván Ospina in Cali and Maria Mulata in Cartagena, received an important voting of more than 900,000 suffrages in Bogota and 263,000 votes in the government of Nariño; raising of 16 20 mayorships and choosing 11 councilmen in Bogota. Can be not known this? No, no longer it can.
But he is not everything, the government of the United States finishes of not giving approval to the TLC that he had negotiated with the Colombian government, even generating greater uncertainty within empresariado and the official unions, seriously cracked the governing coalition led by the Miniführer Uribe Vélez and the Holy Planet of the family, whose contradictions every day are more evident.
The Antiochian newspaper the Colombian in where “paisa” is spoken to the variety of the Castilian, and in where understands the uribianos diminutivos, today (02.11.07) brings an editorial in where it makes total clarity to I finish used in completes threat that sends Uribe to him Vélez to the Colombian working Town and thus says: 'According to the dictionary of Maria Moliner, one of the definitions of hecatombe is: “great number of died in a fight”. And what could stoke a fraticida fight in Colombia? Among other things, the Desinstitucionalización of the country by the weakening, is worth the redundancy, of the institutions that conform the State of Right, of their essential pillars, of which the Americans call the empire of the law. '.
Concluding its publishing reflection with as much clarity, that it seems a joke more: 'These questions and reflections are a limited contribution that, God wants, it takes to us to include/understand that hecatombe and the plot is a perhaps nearer possibility of which we create. That with Colombia one does not gamble and either, with a President whom the fortification of the threatened democracy only loves and a safe country, incluyente, equitable and participativo'
Therefore, as it says the letter to it of old bambuco dedicated to the elections, that sang so many years ago Garzón and Collazos, is not better to say: That you deceive grandfathers?
Att du bedrar farfäder?
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Vid: Alberto Pinzón Sanchez (sakkunniga för ARGENPRESS.info)
från avslutar av århundrade 19, när Rafael Núñez, appellsatyren av getherden av oförglömliga Vargas Vila som överförs från cupolaen av driva, guerreristaslogan av som i singeln Colombia där var två möjligheter: regenerationen av dess prästerliga bakåtsträvande för oligarchical regerings- ytterlighet och eller katastrofen; många deads har att kosta till honom till den colombianska funktionsdugliga townen:
Inbördeskrigen av 1885 med 3.000 dog arbetare, den av 95na med 2.000 offer. Den av de tusen dagarna med 100.000 döda arbetare och arbetare och mer än 300.000 förflyttade en. 3.000na dog arbetare av bananeroenklaven av Yunai-bär fruktt i Santamarta, 20na av den olje- enklaven av Trocoen, hantverkarna av Bogota. Tusen av bönder och infödingar av årtiondet av 30na. Döda 300.000 och 800.000 som förflyttas av det tvåparti- våld för appell mellan 1945-1965. 300.000 dött och 4 miljoner av förflyttat, orsakat, tills i dag vid terrorismen av statligt och contrainsurgenten kriga det imperialistiska påbörjandet i 1965 med Lasoen, planera.
Därför avslutar jag ”hecatombe” som används av den synonyma oligarkipaisaen som av mig, avslutar nuñista av ”katastrofen”, och det meddelar fortsättningen till oss av den millenarian och den messianic korsad från cupolaen av driva, med ämna av att fortsätta som propping upp genocidademokratin som det är täckt narkotika med kriminalare-för colombiansk militarismo; till inget ta av överrrakningen. Singeln, som denna tid bevattnar mycket av de väldiga floderna av Colombia har kört under överbryggar, massacreed att ha tagit flytande insepultoslik av de colombianska arbetarna och många, så mycket inom landet som i världen, har de sett den och verifierat. Kan döljas? Nr.en ej längre kan det.
Hecatombe meddelades på länge. , sedan någonsin benämner demokrati av val och statlig säkerhet, var trastocados och tömt allra begreppsmässigt nöjt av regeringen av Miniführeren Uribe Vélez, att försvara deras Fascismo, 'den eviga 'bundsförvanten det imperialistiskt kriger av Colombia planerar.
De kostar alls tried (av kommunikationen och vid andra) till showen för världen, det som den äldsta demokratin av Amerika var den lyckliga Arcadiaen av egenskapen ”mycket fertil”: En mönstra som befaller till zurriagazos, en grupp av overseers, driver sågar räcker in att försäkra disciplinen arbetet, och som Pablo Escobar på den guld- tiden som sägs till annan, mönstra: ”balanserar befälhavande vit och komma medgräsplan”, för mer sistnämnd lyckligt, när de gör det finansiellt och äter perdices.
De regionala valen av Oktober 2007 var det matchless tillfället att visa det: Den benägna val- beskickningen av O.A.S.EN och de fixade granskningarna av åsikten, således måste att proklamera den, för eget och konstigt. Men det ofrånkomliga tinget händde. Nederlag (med dess egna val- logik) av uribismoen som räckvidd projekterar: 29 kidnappade dog val- kandidater, och 6 rarefied pre-val- ”kassaskåpet och den demokratiska” atmosfären. 8% av röstar enligt måstt att känna igen det frilägebeskickningen () från O.A.S.EN, dem var bedräglig. 18% av röstningen var uppsätta som mål in. Abstentionen omger 50%, och den val- ilegitimidaden av styret fördjupades.
”Fanns det bedrägerit och mycket, i Magdalena, Sucre och Meta” det något att säga till uribistacaciquen Vargas till honom Lleras till reporter CMI. De är redan 16 municipalities i var den tredskas och insurreccionadabefolkningen bränner de val- kontoren av det statligt.
Den reglerande uribistaföreningen av de 6 tiepartierna juridiskt till skandalen av Parapolíticaen, med bearbeta med maskin av det statligt, driva sågar och de paramilitära dollarna av narkotiskt preparatkriminalaren och med den febrila servicen av massivt hjälpmedel av kommunikationen, only erhållande mayorshipen in (70%) av lilla och medelmunicipalities, evakueras av de stora städerna och alla tillsammans, så snart som de erhöll 18 (54%) av de 33 regeringarna, special den av Antioch, Magdalena, Cordova, Sucre, dalen av Caucaen, målet, Casanare, hiten, Guainía, i, var paramilitarismoen har haft en gammal aktivitet, och i var de mer stora uppstod fall av bedrägerit som enumerates caciquen Vargas (ovannämnda) Lleras.
Den borttappada halvan för det frisinnade partit av de av regeringarna, som den hade, även i avdelningen av Risaralda och den traditionella municipalityen av Pereira val- bunker av dess ”riktar överman av ens egen enhet” Cesar Gaviria, och i Bogota av 30 stadsfullmäktigar händde den till 6, förlägger upptagande 4º och förlora en politisk hegemony av mer än 77 år. I vila av landet måste det att förena med konservativ person och uribistas som erhåller regeringarna av Santander, Atlanten, Cundinamarca och Calda.
Idearioen av enheten av den alternativa demokratiska Polen den oliktänkande servicen av den Petro senatoren till besegrade trots Jorgen Iván Ospina i Cali, och Maria Mulata i Cartagena som mottas en viktig röstning av mer än 900.000 rösträtter i Bogota och 263.000, röstar i regeringen av Nariño; lyfta av 16 20 mayorships och välja 11 stadsfullmäktigar i Bogota. Kan vara inte bekant detta? Nr.en ej längre kan det.
Men han är inte allt, regeringen av Förenta staterna som fullföljande av att inte ge godkännande till TLCEN, som han hade förhandlat med den colombianska regeringen och även att frambringa mer större osäkerhet inom empresariado och de officiella unionerna, knäckte allvarligt den reglerande föreningen ledde vid Miniführeren Uribe Vélez och det heliga planet av familjen, vars dagliga motsättningar var mer tydlig.
Den Antiochian tidningen det colombianskt i, var ”paisaen” talas till variationen av castilianen och i, var förstår uribianosdiminutivosna, (02.11.07) kommer med i dag en ledare i, var den gör sammanlagd klarhet till mig, avslutar sig använt in avslutar hot som överför Uribe till honom Vélez till den colombianska funktionsdugliga townen och thus något att säga: 'Enligt ordboken av Maria Moliner, en av definitionerna av hecatombe är: ”stort numrera av dött i ett slagsmål”. Och kunde vad fylla på med bränsle ett fraticidaslagsmål i Colombia? Bland annat är Desinstitucionalizaciónen av landet vid försvagningen, värd överflödet, av institutionerna som att inordna sig det statligt av rätten, av deras nödvändiga pelare, av som amerikanappellen väldet av lagen. '.
Avsluta dess publicerande reflexion med så mycket klarhet, det verkar det ett skämt mer: 'Ifrågasätter dessa, och reflexioner är ett inskränkt bidrag, som, gud önskar, det tar till oss för att inkludera/förstår att den hecatombe och täppan är en kanske mer nearer möjlighet som vi skapar av. Det med Colombia en spelar inte och either, med en president, som befästningen av den hotade demokratin älskar endast och ett kassaskåpland, en incluyente, ett rättvist och participativo
därför, som den något att säga som märka till den av den gammala bambucoen som är hängiven till valen, som sjöng så många år sedan Garzón och Collazos, inte är bättre till något att säga: Att du bedrar farfäder?
Что вы обманываете grandfathers?
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
: Альберто Pinzón Sanchez (специальное для ARGENPRESS.info)
от конца столетия 19 когда Рафаэль Núñez, satyr звонока Goatherd unforgettable Vargas Vila, посланное от куполка силы, лозунга guerrerista of which в одиночной Колумбии были 2 возможности: регенерация своей ретроградки oligarchical правительства весьма клерикальной и, или катастрофа; много deads стоили к ему к чолумбийскому работая городку:
Гражданские войны 1885 с 3.000 умерли лейбористы, одно из 95 с 2.000 жертвами. Один из тысячи дней с 100.000 мертвыми лейбористами и работниками и больше чем 300.000 смещенными одними. 3.000 умерли работники enclave bananero Yunai-плодоовощ в Santamarta, 20 из enclave масла Troco, craftsmen Bogota. Тысяча из хуторянин и уроженцев декады 30. Мертвые 300.000 и 800.000 сместили расправы звонока bipartisan между 1945-1965. 300.000 мертвых и 4 миллионов смещено, причинено до тех пор пока сегодня террорисмом положения и вновь принятого войны contrainsurgente имперского в 1965 с планом Laso.
Для той причины я заканчиваю «hecatombe», используемое синонимным paisa олигархии от я заканчиваю nuñista «катастрофы», и то объявляет продолжение к нам millenarian и messianic пересеченное одного от куполка силы, with the purpose of продолжая propping вверх по народовластию genocida с которым это будет покрынными Narcotics сыщик-для чолумбийского militarismo; к никто принимать сярприза. Определите что это время много, котор вода mighty рек Колумбии бежала под мостами, принимать afloat трупы insepultos чолумбийских работников massacreed и много, как очень внутри страна как в мире, они видели его и после того как они подтвержены. Смогите быть спрятано? Нет, no longer оно не может.
Hecatombe было объявлено for a long time. Ever since народовластие терминам избраний и обеспеченности положения, trastocados и стеклись полностью схематического содержания правительством Miniführer Uribe Vélez, для того чтобы оправдать их Fascismo, сподвижницу 'perpetual 'имперское война плана Колумбии.
Они любой ценой попытались (сообщения и другими) показать перед миром, тем самое старое, котор народовластие америки было счастливое Arcadia свойства «очень плодородное одно»: Картина управляя к zurriagazos, одна группа в составе сила overseers увидела in hand убеждать дисциплины работа и как Pablo Escobar на золотистом времени сказанном к другой картине: «управление белое и приносить зеленый цвет», для более последнее счастливого, делая финансового баланса и ел perdices.
Регионарными избраниями октября 2007 была бесприкладная возможность продемонстрировать ее: Inclined электоральный полет O.A.S. и фикчированные обзоры мнения, таким образом должны провозгласить его перед собственным и странно. Но неизбежная вещь случилась. Поражение (с своей собственной электоральной логикой) uribismo как проект достигаемости: 29 kidnapped электоральные умерли выбранные, котор и 6 rarefied pre-электорально «безопасная и демократическая» атмосфера. 8% из вотумов согласно после того как они для того чтобы узнать его нейтральный полет () от O.A.S., они были обманным. 18% из голосовать находились в цели. Воздержание окружает 50% и было углубьено электоральное ilegitimidad режима.
«Было очковтирательство и много, в Magdalena, Sucre и Meta» он говорит к cacique Vargas uribista к ему Lleras к репортеру CMI. Они уже 16 муниципалитетов в где населенность взбунтованная и insurreccionada горит электоральные офисы положения.
Управляя коалиция uribista 6 партий связи судебно к скандалу Parapolítica, с машиной положения, пилы силы и paramilitary долларов сыщика narcotics, и с фебрильной поддержкой массивнейших средства сообщения, только получила mayorship внутри (70%) малых и средств муниципалитетов, эвакуируемо больших городов и всех совместно, как только они получили 18 (54%) из 33 правительств, специально одного Antioch, Magdalena, Cordova, Sucre, долины Cauca, цели, Casanare, удара, Guainía, в где paramilitarismo имело старую деятельность, и в где большие одни произошли случаи очковтирательство перечисляет cacique Vargas Lleras (над - упомянуто).
Либеральная партия потеряла половину того из правительств она имела, даже в отделе Risaralda и традиционном муниципалитете дзотов Pereira электоральных своего «сразу главного начальника one's own блока» Cesar Gaviria, и в Bogota 30 councilmen она случилось к 6, занимая месту 4º и терять политическую гегемонию больше чем 77 лет. В остальноях страны, оно должно соединить с рутинерками и uribistas для того чтобы получить правительства Santander, Atlantic, Cundinamarca и Calda.
Ideario блока другого демократического Pole in spite of dissident поддержки сенатора Petro к нанесло поражение Джордж Iván Ospina в Cali и Мария Mulata в полученном Cartagena, важный голосовать больше чем 900.000 suffrages в Bogota и 263.000 вотумов в правительстве Nariño; поднимать 16 20 mayorships и выбирать 11 councilmen в Bogota. Смогите быть известно это? Нет, no longer оно не может.
Но он не всем, правительство отделок Соединенных Штатов не давать утверждение к TLC который он обсудил с чолумбийским правительством, даже производящ большую неопределенность внутри empresariado и официальные соединения, серьезно треснул управляя коалицию водить Miniführer Uribe Vélez и святейшей планетой семьи, несоответствия которой ежедневные будьте очевидно.
Газета Antiochian чолумбийское в где «paisa» поговорено к разнообразию Castilian, и в где понимает diminutivos uribianos, сегодня (02.11.07) приносит передовицу в где оно делает полную ясность к мне заканчивает после того как она использована внутри завершает угрозу которая посылает Uribe к ему Vélez к чолумбийскому работая городку и таким образом говорит: 'Согласно словарю Мария Moliner, одного из определений hecatombe: «большое номер умерли в драке». И было в состоянии stoke драка fraticida в Колумбии? Между прочим, Desinstitucionalización страны слабеть, be worth дублирование, заведений которые соответствуют положение права, их необходимых штендеров, of which американцы вызывают империю закона. '.
Заключающ свое опубликовывая отражение с как много ясностью, то кажется шуткой больше: 'Этими вопросами и отражениями будут лимитированный вклад, бога хочет, оно принимают к нам для того чтобы включить/понимают того hecatombe и графика возможно более ближайше возможность of which мы создаемся. То с Колумбией одним не играет в азартные игры и также, с президентом который городище угрожаемого народовластия только любит и безопасная страна, incluyente, equitable и participativo
поэтому, по мере того как оно говорит письмо к ему старого bambuco предназначенного к избраниям, которые спели настолько много лет тому назад Garzón и Collazos, не более лучшее сказать: Что вы обманываете grandfathers?
Dat u grootvaders bedriegt?
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Door: Alberto Pinzón speciaal Sanchez (voor ARGENPRESS.info)
Van eind van eeuw 19 toen Rafaël Nunez, vraagsatyr van Goatherd door onvergetelijke Vargas Vila, van de koepel van de Macht verzond, de guerreristaslogan waarvan in enig Colombia daar twee mogelijkheden was: de regeneratie van zijn oligarchical overheids extreme administratieve reactionair en, of de Catastrofe; vele deads hebben aan hem aan de Columbiaanse werkende stad gekost:
Burgeroorlogen van 1885 met 3.000 gestorven laborers, één van 95 met 2.000 slachtoffers. Één van de duizend dagen met 100.000 dode laborers en arbeiders en meer dan 300.000 verplaatsten degenen. 3.000 stierven arbeiders van de bananeroenclave van het yunai-Fruit in Santamarta, 20 van de olieenclave van Troco, de vaklieden van Bogota. Duizend van landbouwers en inwoners van het decennium van 30. Dode 300.000 en 800.000 verplaatst van het vraag tweeledige Geweld tussen 1945-1965. 300.000 dood en 4 miljoen van verplaatst, veroorzaakt tot vandaag door het terrorisme van Staat en de keizeringewijde van de contrainsurgenteoorlog in 1965 met het plan Laso.
Om die reden die ik „hecatombe“ heb gebeëindigd, gebruikt door synonieme oligarchiepaisa vanaf beëindig ik nuñista van „catastrofe“, en dat kondigt de voortzetting aan ons aan van millenarian en Messiaanse gekruiste van de koepel van de Macht, met de bedoeling van het verdergaan omhoog propping de genocidademocratie waarmee het behandelde Narcotica detective-voor Columbiaanse militarismo is; aan niemand het nemen van verrassing. Kies uit dat dit keer veel water van de machtige rivieren van Colombia onder de bruggen heeft gelopen, insepultos op zee corpses van de Columbiaanse arbeiders massacreed genomen hebben en velen, zo veel binnen het land zoals in de Wereld, hebben zij het gezien en geverifi�ërd. Kan worden verborgen? Nr, niet meer het kan.
Hecatombe werd lange tijd aangekondigd. Sinds de termen democratie van verkiezingen en staatsveiligheid, werden trastocados en afgevoerd van al conceptuele inhoud door de overheid van Miniführer Uribe Vélez, om hun Fascismo, vennoot aan 'eeuwig te rechtvaardigen 'de Keizeroorlog van het Plan van Colombia.
Zij probeerden tot elke prijs (van mededeling en door anderen) om aan te tonen vóór de wereld, dat de oudste democratie van Amerika gelukkige Arcadia van het bezit „zeer vruchtbare“ was: Een patroon dat aan zurriagazos, één groep beveelt de zaag die van de overseersmacht ter beschikking de discipline verzekert het werk en als Pablo Escobar in de gouden tijd zei aan het andere patroon: „wit bevelen en brengen groen“, voor recentere gelukkig, wanneer het doen van het financiële saldo en het eten van perdices.
De regionale verkiezingen van Oktober 2007 waren de niet te evenaren kans om het aan te tonen: De geneigde kiesopdracht van O.A.S. en de vaste onderzoeken van advies, dus moesten het vóór eigen en vreemd afkondigen. Maar het onvermijdelijke ding gebeurde. De nederlaag (met zijn eigen kieslogica) van uribismo als bereikproject: 29 ontvoerde kieskandidaten stierven en 6 rarefied pre-kies de „veilige en democratische“ atmosfeer. 8% van de stemmen volgens gemoeten het erkennen de neutrale Opdracht () van O.A.S., zij waren frauduleus. 18% van de stemming waren in doel. De onthouding omringt 50% en kiesilegitimidad van het regime werd verdiept.
„Er waren fraude en veel, in Magdalena, zeggen Sucre en Meta“ het aan uribistacacique Vargas aan hem Lleras aan verslaggever CMI. Zij zijn reeds binnen 16 gemeenten waar de gerebelleerde en insurreccionadabevolking de kiesbureaus van de Staat brandt.
De regerende uribistacoalitie van de 6 bandpartijen onpartijdig aan het schandaal van Parapolítica, met de machine van de Staat, de machtszaag en de paramilitary dollars van de narcoticadetective, en met de koortsachtige steun van massieve middelen van mededeling, verkreeg binnen slechts mayorship (70%) van kleine en middelgrote gemeenten die, van de grote steden en allen samen worden geëvacueerdt, zodra zij 18 (54%) van 33 overheden, speciaal één van Antioch, Magdalena, Cordova, Sucre, de Vallei van Cauca, Doel, Casanare, Klap, Guainía verkregen, binnen waar paramilitarismo een oude activiteit, heeft gehad en in waar de grotere gevallen van fraude voorkwamen die cacique Vargas (bovengenoemde) Lleras opsomt.
De liberale Partij verloor de helft die van de overheden die het had, zelfs in de afdeling van Risaralda en de traditionele gemeente van kiesbunkers Pereira van zijn „directe meerdere van zijn eigen eenheid“ Cesar Gaviria, en in Bogota van 30 councilmen gebeurde het aan 6, bezettend 4º plaats en verliezend een politieke hegemonie van meer dan 77 jaar. In de rest van het land, moest zich het met conservatieven en uribistas verenigen om de overheden van Santander, Atlantische Oceaan, Cundinamarca en Calda te verkrijgen.
Ideario van eenheid van de Alternatieve Democratische Pool ondanks de dissidente steunen van senator Petro aan versloeg Jorge Iván Ospina in Cali en Maria Mulata in Cartagena, ontving een belangrijke stemming van meer dan 900.000 stemmingen in Bogota en 263.000 stemmen in de overheid van Nariño; het opheffen van 16 20 mayorships en het kiezen van 11 councilmen in Bogota. Kan dit niet worden gekend? Nr, niet meer het kan.
Maar hij is niet alles, eindigt de regering van de Verenigde Staten van het geven van geen goedkeuring aan TLC die hij met de Columbiaanse overheid had besproken, zelfs producerend grotere onzekerheid binnen empresariado en de officiële vakbonden ernstig de regerende coalitie die door Miniführer Uribe Vélez en de Heilige Planeet van de familie wordt geleid, gebarsten, de van wie tegenspraak elke dag duidelijker is.
De krant Antiochian de Columbiaan waar „paisa“ aan de verscheidenheid van Castilian, en wordt gesproken in waar uribianosdiminutivos begrijpt, (02.11.07) brengt binnen vandaag een hoofdartikel in waar het totale duidelijkheid aan ik eindigt binnen gebruikt voltooit bedreiging maakt die Uribe naar hem Vélez aan de Columbiaanse werkende Stad verzendt en zo zegt: 'Volgens het woordenboek van Maria Moliner, is één van de definities van hecatombe: „groot aantal van gestorven in een strijd“. En wat kon een fraticida in Colombia vechten opstoken? Onder andere, is Desinstitucionalización van het land door te verzwakken, de overtolligheid, van de instellingen waard die de Staat van Recht, van hun essentiële pijlers in overeenstemming zijn, waarvan de Amerikanen het imperium van de wet roepen. '.
Besluitend zijn het publiceren gedachtengang met zo veel duidelijkheid, dat het een grap meer schijnt: 'Deze vragen en bezinningen zijn een beperkte bijdrage die, God wil, neemt het aan ons om te omvatten/begrijpt dat hecatombe en het perceel een misschien meer dichtbij mogelijkheid is waarvan wij creëren. Dat met Colombia gokt niet en ook niet, met een Voorzitter dievan het vestingwerk van de bedreigde democratie slechts en een veilig billijk land houdt, incluyente, en participativo
daarom, aangezien het de brief aan het van oude bambuco gewijd aan de verkiezingen, dat zo vele jaren geleden Garzón en Collazos zong, is niet beter te zeggen zegt: Dat u grootvaders bedriegt?
أنّ يخدع أنت جد?
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
ب: [ألبرتو] [بينزن] [سنشز] (خاصّة ل ARGENPRESS.info)
من نهاية القرن 19 عندما [رفل] [نز], الدعوة [ستر] من [غثرد] ب [فرغس] غير منسيّ فيلا, يرسل من القبة من القوة, ال [غرّريستا] شعار [أف وهيش] في كولومبيا وحيدة كان هناك اثنان إمكانيات: التجديد من ه [أليغرشك] حكومة [ركأيشنري] متطرّفة كتابيّة و, أو الكارثة; قد كلّف كثير [ددس] إلى ه إلى الكولومبيّة يعمل مدينة:
مات الحرب أهليّة من 1885 مع 3,000 عاملات, الواحدة من ال 95 مع 2,000 ضحايا. الواحدة من الألف أيام مع 100,000 ميّتة عاملات وعاملات وأكثر من 300,000 يزاح أحد. مات ال 3,000 عاملات من ال [بننرو] أرض حبيسة من ال [يوني-فرويت] في [سنتمرتا], ال 20 من الزيت أرض حبيسة من [تروك], الحرفيات بوغوتا. ألف من [فرمرس] وساكن محلّيّ من العقد من ال 30. ميّتة 300,000 و800,000 يزاح من الدعوة عنف متعلّق بحزبين بين 1945-1965. 300,000 ميّتة و4 مليون من يزيح, يسبّب إلى أن اليوم بالإرهاب من دولة وال [كنترينسورجنت] حرب مدربة إمبراطوريّة في 1965 مع [لس] خطة.
ل أنّ سبب ينهي أنا "[هكتومب]", يستعمل بالمرادفة حكم أقلّيّة [بيسا] بدءا أنا أنهي [نويستا] من "كارثة", وأنّ يعلن المتابعة إلى نا من ال [ميلّنرين] و [مسّينيك] يعبر واحدة من القبة من القوة, بغرض يستمرّ [بروبّينغ] فوق ال [جنوسدا] ديموقراطيّة مع أيّ هو يكون يغطّى المخدّرات [دتكتيف-فور] [ميليتريسمو] كولومبيّة; إلى لا أحد يأخذ من مفاجأة. عزلت أنّ هذا وقت كثير ماء من النهور عظيمة كولومبيا قد ركض تحت الجسور, يتلقّى [مسّكريد] يأخذ على متن السّفن [إينسبولتوس] أجثاث من العاملات كولومبيّة وكثير, مثل كثير ضمن البلد بما أنّ في العالم, هم قد رأوا هو ويدقّق. يستطيع كنت أخفيت? رفض, [نو لونجر] يستطيع هو.
أعلنت [هكتومب] كان [فور ا لونغ تيم]. منذ العبارات ديموقراطيّة من إنتخابات ودولة أمن, صرفت [ترستوكدوس] وكان من كلّ محتوى مفاهيميّة بالحكومة من [مينيفهرر] [أوريب] [فلز], أن يبرّر [فسكيسمو] هم, شريكة أن 'دائمة 'الحرب إمبراطوريّة من كولومبيا خطة.
هم [أت لّ كستس] حاولوا (من اتّصال وبأخرى) أن يبدي قبل العالم, أنّ الديموقراطيّة قديمة أمريكا كان أركاديّة سعيدة من الخاصية "ال جدّا خصيبة واحدة": رأى أسلوب يأمر إلى [زورّيغزوس], واحدة مجموعة من مراقبات قوة [إين هند] يؤكّد الإنضباط العمل وكبابلو [إسكبر] في الوقت ذهبيّة يقال إلى الأخرى أسلوب: "يأمر بيضاء ويحضر اللون الأخضر", لمتأخّرة سعيدة, عندما يتمّ ال [فيننسل بلنس] ويأكل [برديسس].
كان الإنتخابات إقليميّة أكتوبر - تشرين الأوّل 2007 الفرصة [متكسّ] أن يعرض هو: المهمة ميّال إلى انتخابيّة من ال [أ.س.] والفحوصات ثابتة رأي, لذلك اضطرّ أعلنت هو قبل خاصّة وغريبة. غير أنّ ال يتحتّم حدث شيء. الهزيمة (مع ه خاصّة منطق انتخابيّة) من ال [أوريبيسمو] كإستطاعة مشروع: 29 خطف مرشحات انتخابيّة يمات وخلخل 6 [بر-لكتورل] "الآمنة وديموقراطيّة" جو. 8% من الإقتراعات وفقا ل يضطرّ ميّزت هو المهمة محايدة () من ال [أ.س.], هم كان احتياليّة. كان 18% من ال يقترع في هدف. يحيط الحالة 50% وال [إيلجتيميدد] انتخابيّة من النظامة كان عمّرت.
"كان هناك إحتيال وكثير, في [مغدلنا], سوكري وميتا" هو يقول إلى ال [أوريبيستا] [كسقو] [فرغس] إلى ه [لّرس] إلى مراسلة [كمي]. هم سابقا 16 بلديّات في حيث ال يتمرّد و [إينسورّكّيوندا] السّكان يحرق المكاتب انتخابيّة من الدولة.
ال يحكم [أوريبيستا] نال إئتلاف من ال 6 رابط أحزاب قانونا إلى الفضيحة من [بربولتيك], مع الآلة من الدولة, القوة منشار والدولارات شبه عسكريّ من الالمخدّرات مخبرة, ومع الدعم حمّيّة من [منس] ضخمة اتّصال, فقط ال [مورشيب] داخل (70%) من صغيرة وبلديّات متوسّطة, يكون يخلى من المدائن عظيمة وكلّ معا, [أس سون س] هم نالوا 18 (54%) من ال 33 حكومات, خصوصا الواحدة من [أنتيوش], [مغدلنا], قرطبة, سوكري, الواد من [كوك], هدف, [كسنر], إصابة, [غينا], في حيث ال [برميليتريسمو] قد تلقّى نشاط قديمة, و في حيث العظيمة أحد وقع حالات الإحتيال أنّ يعدّ ال [كسقو] [فرغس] [لّرس] ([أبوف-منأيشند]).
خسر الحزب ليبراليّة نصف من أنّ من الحكومات أنّ هو تلقّى, حتّى في القسم [ريسرلدا] والبلديّة تقليديّة من [بريرا] مخازن انتخابيّة من ه "أفضل مباشرة من [أن'س وون] وحدة" [سسر] [غفيريا], وفي بوغوتا من 30 عضو مجلس هو حدث إلى 6, يحتلّ 4º مكان ويخسر سيطرة سياسيّة من أكثر من 77 سنون. في الإستراحة من البلد, هو اضطرّ تحالفت مع متحفّظ و [أوريبيستس] أن ينال الحكومات من [سنتندر], [أتلنتيك], [كندينمرك] و [كلدا].
هزم ال [إيدريو] الوحدة من [بول] بديلة ديموقراطيّة [إين سبيت وف] الدعامات منشقّة من [بترو] عضو مجلس الشيوخ إلى [جورج] [إيفن] [أسبينا] في [كلي] ومريا [مولتا] في قرطاجة, يستلم مهمّة يقترع من أكثر من 900,000 تصويات في بوغوتا و263,000 إقتراعات في الحكومة [نريو]; يرفع من 16 20 [مورشيبس] ويختار 11 عضو مجلس في بوغوتا. يستطيع كنت لا عرفت هذا? رفض, [نو لونجر] يستطيع هو.
غير أنّ ليس هو كلّ شيء, الحكومة من الولايات المتّحدة الأمريكيّة إنجازات من لا يعطي موافقة إلى ال [تلك] أنّ هو كان قد فاوض مع الحكومة كولومبيّة, حتّى يلد شك عظيمة ضمن [إمبرسريدو] والإتحادات رسميّة, بجدّيّة انصدع ال يحكم إئتلاف يقاد ب [مينيفهرر] [أوريب] [فلز] والكوكب مقدّسة من الأسرة, الذي تناقضات يوميّة كنت أكثر جلّيّة.
[أنتيوشن] يحضر جريدة الكولومبيّ في حيث "[بيسا]" يكون تكلّمت إلى التشكيل من ال [كستيلين], وفي حيث يفهم ال [أوريبينوس] [ديمينوتيفوس], اليوم (02.11.07) افتتاحيّة في حيث هو يجعل وضوح إجماليّة إلى أنا ينهي يستعمل داخل يتمّ تهديد أنّ يرسل [أوريب] إلى ه [فلز] إلى الكولومبيّة يعمل مدينة ولذلك يقول: 'وفقا ل المعجم مريا [مولينر], واحدة من التعريفات ال [هكتومب]: "رقم عظيمة من يموت في معركة". وماذا استطاع أوقدت [فرتيسدا] معركة في كولومبيا? [أمونغ وثر ثينغس], [ب وورث] [دسنستيتثسونليزسن] من البلد ب ال يضعف, الفضلة, من المؤسسات أنّ يطابق الدولة الحق, من أعمدتهم أساسيّة, [أف وهيش] الأمريكيات يدعوون الإمبراطورية من القانون. '.
يستنتج ه ينشر إنعكاس مع مثل كثير وضوح, أنّ يبدو هو نكتة أكثر: 'هذا أسئلة وإنعكاسات مساهمة محدودة أنّ, إلهة يريد, هو يأخذ إلى نا أن يتضمّن/يفهم أنّ [هكتومب] والخطة ربّما [نرر] إمكانية [أف وهيش] يخلق نحن. لا يقامر أنّ مع كولومبيا واحدة وأيضا, مع رئيس الّذي التحصين من ال يهدّد ديموقراطيّة فقط يحبّ وبلد آمنة, [إينكلونت], عادلة و [برتيسبتيفو']
لذلك, بما أنّ هو يقول الحرف إلى هو من [بمبوك] قديمة يكرّس إلى الإنتخابات, أنّ غنّى هكذا كثير سنون [أغو] [غرزن] و [كلّزوس], ليس جيّدة أن يقول: أنّ يخدع أنت جد?
|
|
| November 12, 2007 | 4:39 PM |
|
|
 |
No hay mal que por bien no venga.
|
El país de las maravillas
De: Mario Morales
Todo comenzó un amanecer de domingo. En la duermevela esperaba como siempre, el rastrillar entusiasta, el revolotear de hojas, el sonido cómplice que anunciaba la llegada de lo esperado, de lo convenido. Cuando la mañana clareó sin canto de gallos, la abrupta certeza de lo presentido se hizo real. Bajo la puerta principal sólo se percibía ese frescor que suelen tener las primeras horas en la capital.
Vino luego la pelea con el vigilante del edificio, con el portero del conjunto, con la recepcionista del call center. La noticia tenía ese aire brutal de lo que no se puede cambiar. No habría periódico por vencimiento de la suscripción. Como los males no suelen venir solos, en el transcurso de las siguientes horas, la racha se extendió a semanarios y revistas. Cuando salí, los impresos estaban agotados en los puestos cercanos. Regresé con la mueca de los derrotados, y el eco incipiente del suspiro del que no sabe qué hacer con su tiempo.
El tedio, el sinsentido y la amargura me acompañaron sin compasión hasta el día siguiente que me esperaba con su infortunio agazapado. Desenvolviendo el ovillo de desgracias reunidas llegué al origen de la tragedia: Alguien intentado usurpar la clave de mi tarjeta de crédito la había bloqueado. Todos los procesos de renovación estaban suspendidos.
-No se preocupe señor, dijo la dependiente sin calcular la dimensión de su sentencia, una vez usted haga las diligencias policivas y reclamaciones respectivas, podrá hacer uso de su tarjeta en cinco días. Una semana sin prensa. Una semana. Una semanaaaa.
Después de ingerir la dosis reforzada de antidepresivos, paulatinamente me fui acercando a la realidad, quiero decir, a esta otra realidad desmediatizada. El intento no duró mucho. Con vergüenza pero con decisión tuve que pedir la devolución de mi viejo televisor analógico que había regalado al portero, adelantándome cuatro años a los consejos del comisionado Ricardo Galán, ante la inminente llegada de la era digital.
Como pude reinstalé la vieja antena aérea con una tapa de olla en el extremo. No era la mejor señal pero alcanzaba a distinguir a Alfonso Lizarazo del Vicepresidente de la república. Desde entonces supe que Jota Mario sigue en la televisión, no dice nada pero su cabeza de medusa sirve para acompañar las mañanas junto a los Simpson. Supe también que Sábados Felices los pasaron de lunes a viernes, que en las noches hay un concurso entre programadoras y canales que repiten, como en un sinfín, el libreto con diversos actores y con distintas poses a ver quien lo hace mejor.
Me enteré que volvieron a pasar El Zorro Recargado (los milagros de la remasterizaciòn), el superfiscal 86 (el temible agente del recontraespionaje), y Mi Bella genio (que por estos días tiene problemas de contratación) También pude conocer que desaparecieron los noticieros y que en su lugar emiten ahora magacines. Y claro, acertaron. Sin duda es mejor ver a Katalina haciendo aeróbicos que a Judith Sarmiento acomodándose las gafas, o el cruce de piernas y los flirteos de Laura Acuña que las infidelidades de Arturito Abella (q.e.p.d).
Pero lo mejor es el contenido. Es suficiente con unas sesión diaria durante una semana para convenir en que aquí guerra no hay y que las escaramuzas han sido sobredimensionadas por esos columnistas hiperreales, que la economía está en su mejor momento, que sólo quedan unos pocos desadaptados en armas y otros de civil tratando de tapar el sol con un dedo e ignorando que el mundo es hoy más seguro que antes (miren a Bush tan orondo), que hemos reencontrado el paraíso perdido como dice engolado acento ese profeta de los nuevos tiempos que es Fernando Londoño, el único columnahabiente, junto a José Obdulio Gaviria, con los pies bien puestos sobre la tierra.
Me lo hubieran dicho. El mundo con televisión es otra cosa. Hay que ver cómo se entienden en esa cajita mágica esos monólogos de la Virginia , los argumentos de ese histriónico de Fernando Botero Zea, las razones últimas de Luis Alfredo Garavito, las justificaciones de esos prestantes ciudadanos acogidos a la ley de justicia y paz, y de tantos otros insignes oradores que demuestran que los periodistas se necesitan si acaso para sostener los micrófonos (y sobran con la efectividad probada de las ruedas de prensa y de las declaraciones sin preguntas).
Y si no me creen, miren esa primicia universal de RCN con denuncia sobradamente probada del intervencionismo venezolano en nuestros asuntos. Eso es reportería, señores, para no hablar del cazanoticias.
Y ni hablar de las fuentes, como esos estandartes de la verdad como Serna Alzate y Olivo Saldaña, ejemplos de pertinencia, autoridad y toda credibilidad.
Ah y la cosa política de Vicky Dávila y las cosas secretas, pero visibles de Darcy Quinn. Eso es videopolítica (acabo de hacer una parrillada con los libros de Sartori y Baudrillard y Bordieu, padres putativos de los embelecos. Ese aroma, señores, ese aroma.) Por eso y por las 24 horas de programación diaria tengo que reconocer que con gusto he entrado a engrosar la lista de los 36 millones de Colombianos que se informan por este Espejito de Blanca Nieves que consiente por igual a María Emma Mejía (candidata a todo desde las épocas del Teletigre) al Ministro Arias (metro imagen indiscutida de Colombiamoda) y a la alcaldesa de Neiva;( ¿Vieron qué buen registro tiene? Que ni pintada para el sonajero de la cartera del Interior y de Justicia).
Sí, ahora formo parte del país optimista, que cree, que creemos a pie juntilla que esta vez y como en la televisión del prime time, el llanero solitario va a imponer la ley y el orden en el salvaje sur, porque en el norte ya cesó la horrible noche.
Ahora sé lo que es estar en el camino de los triunfadores, y formar parte de la mayoría absoluta, y estar representado en ese 72% que hoy orgullosamente muestran las encuestas. Ahora sólo veo televisión y duermo como el Ministro Holguín. De los periódicos y revistas sólo me interesa la sección de farándula, la programación de la tele y las secciones de consejos para controlar el peso, conocer de alta cocina, dónde invertir mis ahorros y qué acciones o bienes raíces comprar en el extranjero.
Por eso ahora, así no juegue la Selección, tengo suficiente con los telesábados de consejo comunitario y con los sonoros titulares y los siete minutos de información cada día, para sentirme más colombiano, más honesto, más trabajador que nunca. Ese es el país que me merecía. Quien lo creyera. No hay mal que por bien no venga
|
|
|
|
 |
Primicia Editorial: El olor a narco-paramilitar del presidente
|
Fuente: Rebelion.org
Hernando Calvo Ospina
Rebelión
Dentro de algunas semanas circulará en castellano el libro “Colombia, laboratorio de embrujos.
Democracia y terrorismo de Estado”, del periodista y escritor colombiano, residente en Paris, Hernando Calvo Ospina. El prólogo tiene la firma de Ignacio Ramonet, director del prestigioso mensual francés Le Monde Diplomatique. Con la autorización del autor y la editora publicamos el Capitulo XVI.
El narco-paramilitarismo al Congreso
Fue como un “parte de guerra”. Acababan de pasar las elecciones legislativas del 10 de marzo de 2002, y el líder narco-paramilitar Salvatore Mancuso se congratulaba por Internet de que un importante porcentaje de los elegidos comulgaba con los “ideales” paramilitares. “Podemos afirmar con los datos a la mano, que la meta original del 30% ha sido largamente superada y constituye un hito en la historia de las AUC (...) Es motivo de inmensa satisfacción que los candidatos de nuestras preferencias, surgidos en su mayoría de nuestras bases sociales y políticas, y como tales, fruto de un vasto y firme esfuerzo formativo por parte de las Autodefensas, hayan alcanzado un masivo respaldo de los electores.”
A pesar de nunca haberse opuesto resueltamente al paramilitarismo, el dirigente liberal Carlos Lemos Simmons dijo ante tales resultados electorales: “Eso significa que hoy la mayor parte y la fuerza más importante en el Congreso la constituyen las Autodefensas (...) Pero lo que más asombra de todo este asunto es la indiferencia con que ha asumido tal anunció el país. Un hecho de tanta gravedad no ha suscitado en los medios, en los gremios, en el Gobierno, en la Iglesia, en la llamada sociedad civil, en las ONG o en la comunidad internacional la menor reacción (...) Por bastardas consideraciones electorales, lo que ayer era vitando y malo se volvió útil y bueno hoy...”. (1)
El ministro del Interior de entonces, Armando Estrada Villa, confirmó lo dicho por Mancuso pero ninguna medida anunció: “el análisis de esas personas, su votación y los sitios donde fueron elegidos, por ser sitios de influencia paramilitar, se llega a la conclusión de que los paramilitares ordenaron votar por ellos o llegaron a acuerdos para que éstos presionaran a las comunidades para que votaran por determinados nombres.” (2)
No era un secreto que los políticos de las regiones donde los paramilitares mandaban les pagaron 100 millones de pesos por lograr la curul al Senado. “ A cambio de ese dinero, los señores de la guerra garantizaron a sus protegidos que durante la campaña no tuvieran competencia en sus jurisdicciones, y el día de la elección que el pueblo votara masivamente por ellos. A cambio de ese ‘aval’, los elegidos se hacen los de la vista gorda ante sus actividades, e incluso han llegado a adjudicarles contratos públicos para sus empresas...” (3)
El stablishment sabía que el paso decisivo de paramilitarización del Estado se volvería realidad en esas elecciones, pues todo venía preparándose para ello. El mismo día de las votaciones Francisco Santos Calderón, que unos meses después sería elegido vicepresidente de Colombia, había escrito en su periódico El Tiempo: “... lo cierto es que el Congreso que vamos a elegir va a ser aún peor que el que ahora tenemos. Va a ser, con algunas excepciones, un Congreso al servicio de los caciques políticos tradicionales, de los “narcos” y de los paramilitares.” No lo dijo por visionario, sino por conocimiento de causa.
No se abrió ni una simple investigación oficial para verificar las relaciones de estos congresistas con el paramilitarismo. Y al contrario de los elegidos de la Unión Patriótica, de otras formaciones políticas de izquierda o simples críticos del sistema, no se vieron confrontados a un plan de exterminio, pues los defensores del sistema rara vez se matan entre ellos.
Uribe Vélez, un pasado entre narcotraficantes
Un columnista de El Espectador, Fernando Garavito Pardo, debió exiliarse en marzo del 2002 por amenazas a su vida, luego de haber publicado una serie de investigaciones sobre presuntos nexos del entonces candidato a la presidencia Álvaro Uribe Vélez con el narcotráfico y el paramilitarismo. (4)
Esas denuncias coincidieron con las de Ignacio Gómez Gómez, quien también debió irse del país por la misma causa. Cuando en el 2002 el Comité Mundial para la Protección de los Periodistas, CPJ, le entregó el Premio Internacional de Libertad de Prensa, explicó que tal galardón lo recibía “Por el trabajo de los antecedentes que relacionan a Álvaro Uribe Vélez con el Cartel de Medellín. Es una investigación que se hizo en cinco partes. Una de ellas tenía que ver con la coincidencia cuando Pablo Escobar era miembro del Congreso y tenía muchísima actividad política o proselitista en los barrios pobres de Medellín, y por entonces Álvaro Uribe era el alcalde de Medellín y hacía programas muy paralelos a los de Pablo Escobar. Después Álvaro Uribe fue director de la Aeronáutica Civil. Antes de él, desde 1954 hasta 1981, el Estado había concedido 2.339 licencias, y durante los 28 meses que él ejerció, concedió 2.242 licencias, muy poco menos que en los 35 años anteriores, con el agravante que muchísimas de esas licencias, como 200, quedaron en manos del Cartel de Medellín (...) Cuando el helicóptero [del padre] era objeto de la herencia, fue encontrado en un laboratorio famosísimo de Pablo Escobar llamado Tranquilandia. El helicóptero pertenecía a [Álvaro] Uribe y su hermano. Además había una estrecha relación entre el papá de Uribe y el clan de los Ochoa, que era una familia muy importante en el Cartel de Medellín. Y la última parte [de la serie] fue cuando Pablo Escobar escapó de la cárcel y trató de hacer un nuevo acuerdo con el gobierno, y el encargado de llegar a ese acuerdo fue Álvaro Uribe Vélez. (...) De las cinco historias Nosotros sólo alcanzamos a publicar una, que es la relacionada con el helicóptero. Y el día que la publicamos el presidente se puso demasiado bravo, me insultó a mí por la radio…”.
Empezaron, entonces, las amenazas contra él, el director del noticiero y sus familias. La serie se suspendió y ninguna televisión quiso difundirlas, en Colombia ni en el exterior…
Así se ha conocido que el actual presidente de Colombia vivió sus primeros años de vida en el seno de una familia de clase media con regulares problemas financieros. Un día cualquiera la situación empezó a cambiar radicalmente a partir de los negocios del padre Alberto Uribe Sierra como agiotista, aunque por las investigaciones se puede decir que la palabra exacta para las actividades del padre es “testaferro”. O sea dueño ficticio de propiedades de narcotraficantes, algo que había iniciado con el clan de los capos Ochoa, familiares de su esposa. Los Uribe empezaron la acumulación de su propio capital y de extensas propiedades rurales: “Uribe Sierra vivía tan inmerso en ese mundo de negocios alucinantes, que, relataba un amigo, hoy podía tener 23 fincas o 10 y amanecer mañana con 41.” (5) Eso sólo lo puede lograr un mago. Y, casualmente, a los ‘narcos’ en Colombia se les dice ‘mágicos’.
A pesar de su alta envestidura, el presidente Uribe Vélez nunca ha dado una aclaración objetiva sobre la procedencia de su gran fortuna. Cuando se ha visto obligado a tocar el tema, las frases dicen de todo sin precisar nada. Si un periodista le insiste aparece su agresividad. Ninguna autoridad se ha decidido a investigar.
El padre del presidente murió en un asalto que realizaron las FARC a su hacienda en junio de 1983. Los Uribe dicen que los guerrilleros pretendían secuestrarlo y él se atrincheró para impedirlo; que el ataque se hizo para desbaratar el campo de entrenamiento paramilitar que ahí existía, aseguró el grupo guerrillero. Esa es la parte trágica de la historia. Cuando Álvaro Uribe Vélez supo del ataque, utilizó un helicóptero para llegar hasta el lugar e intentar el rescate de su padre y hermanos. Al preguntársele sobre esto, el presidente de Colombia ha respondido: “Me monté casi de noche en el primer helicóptero que consiguieron (...) El periódico El Mundo dijo al otro día que el helicóptero era del hacendado Pablo Escobar.” (6) Según informó la prensa, la aeronave era una de las más modernas del país en cuanto a tecnología de navegación, por lo tanto el “hacendado” no la iba a prestar a cualquiera.
Siendo alcalde de Medellín, con gran despliegue mediático Uribe Vélez presentó en Bogotá el programa “Medellín sin tugurios”. Muy poco después se conoció que era un plan con aparente sentido cívico financiado por Escobar Gaviria, quien buscaba la solidaridad social y la aceptación política. El referido programa consistía en construir mil casas para donarlas a pobladores que dormían en casuchas cerca de un basurero.
Las extrañas “casualidades” del presidente Uribe Vélez con algunos capos del narcotráfico no se detienen. En marzo de 1984 la policía llegó hasta lo que se consideraba el laboratorio de procesamiento de cocaína más grande y moderno del mundo, conocido como ‘Tranquilandia”, cuyo propietario principal era Escobar Gaviria. Ahí se hallaron varias aeronaves, tres de las cuales tenían licencia de funcionamiento expedidas por la Aeronáutica Civil cuando su director era Álvaro Uribe Vélez (marzo 1980, agosto 1982) También se encontró un helicóptero que por herencia pertenecía a los hermanos Uribe Vélez...
A pesar de todo ello, el presidente insiste en afirmar: “no tuve relaciones con Escobar, ni cuando se usaba.” (7)
Después de dejar la dirección de la Aeronáutica, el futuro presidente de Colombia fue elegido gobernador del departamento de Antioquia. Desde ese cargo se convirtió en el principal promotor e impulsor de las Cooperativas de Seguridad Rural, “Convivir”. El jefe narcoparamilitar Carlos Castaño Gil diría que Uribe Vélez logró “sacar adelante cooperativas de seguridad, con las cuales nunca estuve de acuerdo. No voy a negar que a las autodefensas les sirvió, pero no tanto se avanzó con ellas. Quienes las aprovecharon fueron los narcotraficantes, que se dedicaron a montar pequeñas Convivir en sus fincas...” (8)
El 30 de julio del 2004 la Presidencia de Colombia rechazó públicamente un documento desclasificado en mayo, y proveniente de la Defense Intelligence Agency, DIA, uno de los servicios de seguridad más secreto y poderoso de Estados Unidos, dependiente del Pentágono. El informe dice en su aparte: “Álvaro Uribe Vélez, político y senador colombiano, colabora con el cartel de Medellín desde altos cargos en el gobierno. Uribe estuvo implicado en actividades de narcotráfico en Estados Unidos. Asesinaron a su padre en Colombia por conexiones con el tráfico de narcóticos. Uribe ha trabajado para el cartel de Medellín y es amigo personal de Pablo Escobar Gaviria...” (9)
El comunicado de la Presidencia no da ningún argumento que desmienta con severidad tan grave señalamiento, pero pretende que se desestime el documento porque “se trata de información que no fue evaluada”, pues el texto dice, efectivamente, “Not finally evaluated”. Lo llamativo es que contra muchos de los numerosos narcotraficantes que se encuentran ahí descritos sí se utilizó esa información en investigaciones y juicios.
Familiares del presidente...
“No tengo idea, no me he enterado de eso”, respondió el presidente Uribe Vélez ante la pregunta del periodista. Ni una palabra más. El día anterior, 21 de junio de 2005, el congresista Gustavo Petro Urrego había afirmado en una sesión parlamentaria que el hermano del presidente colombiano, Santiago, había sido investigado penalmente por la creación de un grupo paramilitar y el asesinato de varios campesinos. “En los procesos judiciales del pasado aparece sindicado el hermano del presidente de la república como conformador, auspiciador y erector de grupos paramilitares”, sostuvo Petro Urrego.
El grupo paramilitar “Los doce apóstoles” habría tenido sede en la hacienda “La Carolina”, en el departamento de Antioquia, cuya propiedad comparten los hermanos Uribe Vélez. El hermano del Presidente fue interrogado por la fiscalía en 1997 respecto a delitos de secuestro, extorsión y asesinato cometidos por “Los doce apóstoles” entre 1993 y 1994. El grupo paramilitar fue acusado de asesinar 50 personas, y de haber cometido una masacre de la cual fueron hallados los cuerpos de cuatro personas y otras dos permanecen desaparecidas. Por este caso existe una demanda en la Comisión Interamericana de Derechos Humanos.
La misma noche que el congresista hizo la denuncia, el fiscal Luis Camilo Osorio confirmó que el hermano del mandatario había sido objeto de una investigación en 1999, pero también indicó que se había declarado “un auto inhibitorio a favor del señor Uribe Vélez y se ordenó el archivo definitivo” ese mismo año.
Petro Urrego insistió en que Álvaro Uribe Vélez, por ser el presidente de la nación, debe “explicarle a toda Colombia qué pasó con el proceso judicial que se seguía contra su hermano, que lo vinculaba directamente al paramilitarismo y a delitos de lesa humanidad...”.
El parlamentariotambién denunció que tres parientes del Presidente colombiano, entre ellos dos primos hermanos, lideraron otra banda paramilitar conocida como “Los Erre”, señalada de haber asesinado a otro medio centenar de personas en varios municipios del departamento de Antioquia. Estos familiares fueron condenados en primera instancia y estuvieron presos cerca de un año, hasta que un juez de apelaciones los puso en libertad y archivó el caso por considerar que no había pruebas suficientes contra los acusados. Los parientes del mandatario son Carlos Alberto Vélez Ochoa, Juan Diego Vélez Ochoa y Mario Vélez Ochoa, también familiares del clan de los capos Ochoa.
“Le reclamo a Uribe que, sabiendo que sus familiares directos están procesados por paramilitarismo, se atreve a llevar una ley que declara la impunidad para los paramilitares...” Fue la especie de acusación lanzada por Petro Urrego durante esa sesión del Congreso colombiano, que culminó con la aprobación de la llamada “Ley de Justicia y Paz”, la cual confiere estatus político a los narco-paramilitares que se encuentran en “negociación” con el gobierno del presidente Uribe Vélez. Con la ley se beneficiarían sus familiares.
Por fin, el 4 de diciembre de 2006, en declaraciones a W Radio de Bogotá, el presidente Uribe Vélez debió admitir que su hermano sí fue investigado por involucramiento con el paramilitarismo.
NOTAS
El Tiempo. Bogotá, marzo 28, 2002.
El Colombiano. Medellín, abril 24, 2002.
“Los tentáculos de las AUC” Semana. Bogotá, julio 10, 2005.
Garavito, junto al corresponsal para América Latina de la revista estadounidense Newsweek, Joseph Contreras, publicaron “Biografía no autorizada de Álvaro Uribe Vélez. (El señor de las Sombras)”. Ed. Oveja Negra. Bogotá, 2002.
El Mundo. Medellín, 16 de junio 1983.
El Tiempo. Bogotá, abril 21, 2002.
El Tiempo, abril 21, 2002.
Aranguren Molina, Mauricio. “Mi confesión. Carlos Castaño revela sus secretos”. Ed. Oveja Negra. Bogotá, 2001.
La información completa se encuentra en: http://www.gwu.edu/~nsarchiv/NSAEBB/NSAEBB131/index.htm
|
|
| February 11, 2007 | 6:51 PM |
|
|
 |
Guia para ser ex izquierdista; un artículo de Emir Sader
|
…bueno, pues... no es necesario nombrar a todos ellos, son legión; además no es necesario, todos se sentirán aludidos con razón. Y vosotros, amigos lectores, también sabéis quienes son…
Realmente lo dedicamos a los que continuáis en la pelea, para que detectéis sus artimañas, los señaléis con el dedo, y podáis reíros un poco…
Guia para ser ex izquierdista
Emir Sader
Sirve para aquellos que aceptaron las famosas «propuestas irrecusables» y asumieron cargos de jefe en grandes publicaciones de un medio monopolista o en alguna gran empresa privada, que exigen silencio o declaraciones adaptadas a los intereses de los «patrones» (olvidándose de que no existen «propuestas irrecusables» sino espinazos excesivamente flexibles).
No serían casos aislados, finalmente las redacciones de esos órganos de medios privados están llenas de ex comunistas, ex trotskistas y ex izquierdistas en general, «arrepentidos» o sencillamente «convertidos» y que se pasan toda la vida – como ciertos «intelectuales» de las universidades, que ganan a cambio amplios espacios en las grandes empresas – diciendo que ya no somos lo que éramos, «limpiándose» a ojos de la burguesía de sus «pecadillos de juventud».
Es indispensable la referencia a que «se es imbécil a los 20 si no se es radical, se es imbécil a los 40 si sigues siéndolo», o alguna alusión a lo de pasar «de incendiario a los 20 a bombero a los 40», dejando en el aire la afirmación de que se tuvo una juventud agitada antes de llegar a la edad de la razón.
Un buen comienzo puede ser decir que «el socialismo fracasó», que «está decepcionado con la izquierda», «que son todos iguales». Ya estará en condiciones de decir que «ya no hay ni derechas ni izquierdas», que algunos que se dicen de izquierdas en realidad son una «nueva derecha», son peores que la derecha y que por lo tanto es mejor ser equidistante. Del escepticismo se pasa fácilmente al cinismo de «votar a la derecha asumida» para derrotar a la «derecha disfrazada».
Otra modo es criticar vehementemente a Stalin, después de decir que fue igual que Hitler –«los dos totalitarismos»–, afirmar que apenas aplicó las ideas de Lenin, para decir finalmente que los orígenes del «totalitarismo» ya estaban en la obra de Marx. Decir que Weber tiene mayor capacidad explicativa que Marx, que Raymond Aron tenía razón frente a Sartre. Que el marxismo es reductor, que sólo tiene en contra la economía, que su reduccionismo es la base del «totalitarismo» soviético. Que no ha lugar para «subjetividad», que redujo todo a una contradicción capital–trabajo sin tener en cuenta las «nuevas subjetividades», advenidas de las contradicciones del género, de la etnia, del medio ambiente, etc.
No hablar de Fidel sin utilizar previamente «dictador» y llamarlo Castro en lugar de Fidel. Descalificar a Hugo Chávez como «populista» y a su vez como «nacionalista», dándole a todo esto una connotación de «fanatismo», «fundamentalismo». Concentrar la atención en América Latina sobre Bolivia y Venezuela como países «problemáticos», «inestables», sin mencionar siquiera a Colombia. Siempre que se hable de la ampliación de la democracia en el continente, añádase «excepto Cuba». No hablar nunca del bloqueo usamericano a Cuba, sino siempre de la «transición» –dejando siempre suponer que en algún momento transitarán hacia las «democracias» que andan por aquí.
Decir que América Latina «no existe», son países sin unidad interna –pronunciar ’cucarachos’ [1] de forma bien despectiva. Que nuestra política externa ha de tener miras más altas, relacionarse con las grandes potencias y tratar de ser una de ellas, en lugar de seguir conviviendo con países de la región y los del sur del mundo – Sudáfrica, India, China, etc.
Pronunciarse en contra de las cuotas en las universidades, diciendo que introducen el racismo en una sociedad organizada en torno a una «democracia social» –será bienvenida una citación de Gilberto Freire y el silencio sobre Florestan Fernandes–, que lo más importante es la igualdad ante la ley y la mejora gradual de la enseñanza básica y media para que todos tengan finalmente –a saber cuándo, pero es preciso ser paciente– acceso a las universidades públicas. Decir, siempre, que el principal problema de Brasil y del mundo es la educación. Que hay trabajo, que existen posibilidades, pero que falta cualificación de la mano de obra. Que lo fundamental no son los derechos, sino las oportunidades –hablar de la sociedad usamericana como la más «abierta».
Descalificar siempre al Estado, como ineficaz, burocrático, corrupto y corruptor, en contraposición a la «economía privada», al «mercado», con su dinamismo, su capacidad de innovación tecnológica. Exaltar las privatizaciones de la telefonía –«antes nadie tenía teléfono, ahora cualquier pobre diablo en la calle va con un celular»– y la de la compañía Vale do Rio Doce, callar sobre el éxito de la Petrobras o afirmar que «imagina si se hubiera convertido en Petrobrax, ¡sería mucho mejor!».
Así pues, existen numerosos motivos para el que haya decidido dejar de ser de izquierdas –bastaría lo de «la caridad bien entendida empieza por uno mismo»– e intentar ganarse la vida de espaldas al mundo y para beneficio propio. El «mercado» retribuye generosamente a los que reniegan de los principios en los que un día creyeron.
Pero es mucho más fácil ser de izquierda.
No son necesarios pretextos, bastan las razones sobre lo que es este mundo y lo que puede ser otro mundo posible.
|
|
| January 23, 2007 | 10:40 PM |
|
|
 |
La Iglesia Católica ¿Cosa Nostra?
|
Juan Carlos Torres
Rebelión
“…Bartolomé de las Casas era un buen tipo, protegía a los indios (vale decir a la población aborigen de las Américas), al parecer, el hecho de que tuviera esclavos negros carece de relevancia desde el punto de vista histórico…”
J.C.Torres
¿Desde cuándo?
La Iglesia Católica Romana ha existido durante unos 2000 años. Es una organización que se ha dado a la tarea de convencer a sus adeptos de ser la poseedora de la verdad. Tanto la verdad acerca de dios, como la de ser el instrumento encargado de cumplir con los fines de dios. Es más, asume como una de sus funciones el lograr a través de la evangelización un mundo en el que todas las personas sean católicos romanos practicantes.
¿Cómo ha sido?
Repasar la historia de la Iglesia Católica es hacer un recuento de atrocidades, desmanes y abusos que han ido acompañados según las diferentes épocas, por ejércitos conquistadores, por gobiernos fascistas, por dictaduras ignominiosas o por poderes económicos. La iglesia en si misma detenta un poder económico abrumador. Posee una de las riquezas más grandes del mundo. El Banco del Vaticano o Instituto de Obras Religiosas es una muestra de ello.
La corrupción también campea en esta organización: El cardenal norteamericano Paul Marcinkus, se hizo célebre con la quiebra fraudulenta del Banco Ambrosiano. Marcinkus, según demostró la fiscalía italiana, en su condición de director del Banco del Vaticano, había tejido fuertes lazos con sectores empresariales y de la mafia italiana y norteamericana, como la logia masónica "P-2", a los que le había permitido lavar dinero durante diez años. Una “representación” de estos hechos puede apreciarse en la película El Padrino III. De hecho, en los años 80 una investigación judicial desnudó el financiamiento de la mafia a connotados políticos italianos, en especial a los representantes de la Democracia Cristiana. Por supuesto, Marcinkus fue sometido a una efímera prisión preventiva. Este es uno de muchísimos ejemplos.
Otro efectivo departamento dentro de la Iglesia es el Opus Dei, un ala anticomunista pseudo secreta y muy poderosa de origen español creada por el sacerdote José María Escrivá de Balaguer en 1.928. Su objetivo primordial es acabar con el estado laico, para esto se vale del reclutamiento de adeptos entre las élites empresariales y políticas a quienes una vez dentro, se les prohíbe estatutariamente reconocer su filiación públicamente. La influencia del Opus Dei ha crecido vigorosamente dentro de la Iglesia, en especial durante el papado de Juan Pablo II en cuya elección fue decisivo el papel de esta logia.
La Santa Inquisición, el macabro Tribunal del Santo Oficio, instituciones que aún perduran bajo el llamativo nombre de Doctrina de la Fe, y liderizada en su momento por el actual Papa Benedicto XVI (Ratzinger, mano derecha de Juan Pablo II) son una muestra del verdadero espíritu de esta organización. La teología de la Liberación en América Latina fue aplastada por este capítulo de la Iglesia siguiendo órdenes directas del “santo” Juan Pablo II, otra deidad del Neoliberalismo. Este, no sólo defendía el libre mercado entre otras cosas, sino legitimaba las impagables e ilegales deudas externas de los países del tercer mundo porque “es ciertamente justo el principio de que las deudas deben ser pagadas”. ¿Dónde quedaría aquello de: perdona nuestras deudas así como nosotros…?
En lo que respecta a la persecución de los simpatizantes con la Teología de la Liberación, Olmedo Belucheen en una excelente investigación nos recuerda en su artículo “Los dilemas de la Iglesia Católica tras la muerte de Juan Pablo II” publicado en la revista movimiento, lo siguiente:
…se recortó la diócesis del cardenal brasileño Arms, que fue el primero en acoger a las Madres de Plaza de Mayo que denunciaban la desaparición de sus familiares a manos de la dictadura, a quienes la iglesia argentina, comprometida con los militares, se negaba a reconocer; se controló al obispo Méndez Arceo de Cuernavaca, comprometido con los movimientos populares, y se le forzó a una jubilación acelerada, cosa que no se hizo nunca con los obispos derechistas.
Cuando el obispo de San Salvador, Oscar A. Romero, fue al Vaticano a denunciar la persecución que sufría fue prácticamente echado por Juan Pablo II y conminado a entenderse con la dictadura salvadoreña; se cortaron los financiamientos y forzó al cierre del Instituto teológico de Estudios Superiores (ITES), de México, por estar comprometido con la Teología de la Liberación.
Otras víctimas notables de la política verticalista de Juan Pablo II fueron: el afamado teólogo brasileño Leonardo Boff, a quien el cardenal Ratzinger ordenó "votos de silencio", forzándolo a abandonar el sacerdocio; el obispo Gustavo Gutiérrez del Perú, a quien se cataloga de "padre de la Teología de la Liberación"; el cura-poeta nicaragüense, Ernesto Cardenal, regañado personalmente por el Papa; y el erudito teólogo alemán Hans Kung, uno de los inspiradores de las reformas del Concilio Vaticano II.
Todos ellos fueron silenciados, vituperados y aislados de la Iglesia. Los más eminentes dirigentes de la Teología de la Liberación y defensores de las reformas, no supieron o no quisieron responder a la persecución montada por el propio Papa, prefiriendo temerosamente reducirse a la obediencia, conscientes de que cualquier resistencia conduciría indefectiblemente a un nuevo cisma.
Rubén Dri, cita la Instrucción sobre la vocación eclesial del teólogo, redactada por Joseph Ratzinger en 1990, para acallar a todos los disidentes dentro del clero. Allí se dice: "No se puede apelar a los derechos humanos para oponerse a las intervenciones del Magisterio", es decir de la Jerarquía. También: "La libertad del acto de fe no justifica el disenso..., de ningún modo significa libertad en relación a la verdad", la cual es monopolio del Papa y sus asesores, a quienes Dios ha transmitido su "infalibilidad".
Sin duda alguna la infalibilidad no sólo del papa, sino de la iglesia toda, se hace presente cuando de someter y manipular gente se trata. Nombre usted alguna dictadura y verá retratada a su lado a la jerarquía eclesiástica. Las peores dictaduras latinoamericanas contaron con el apoyo de la Iglesia Católica justificando sus crímenes y genocidios. Hasta Hitler tuvo un papa, PIO XII.
El adoctrinamiento de la Iglesia (posible gracias al apoyo de los gobiernos pasados y presentes) hace que ante situaciones esperanzadoras o exitosas se diga “gracias a dios”, y que ante tragedias espantosas se opte por un conformista “es la voluntad del señor” ó “dios sabe por qué hace las cosas”. Patrañas y más patrañas. El éxito se alcanza sólo con el esfuerzo y la dedicación acompañado de las circunstancias adecuadas. El fracaso depende tanto de la persona, como del entorno en el que está obligado a vivir. El Dios omnipresente, omnisciente y omnipotente sólo existe en: 1.- Las mentes de aquellas personas que no han sido capaces de desarrollar un pensamiento crítico apegado a análisis lógico-deductivos, que a su vez se apoyan en conocimientos acumulados por la humanidad y disponibles para quien desee aprovecharlos, 2.- Las mentes de todos los pobres sin acceso a la educación, a la salud y al trabajo productivo y sometidos por las élites de siempre, 3.- Las mentes de todos aquellos, quienes adoctrinados desde niños se acogen a la región católica y se sienten cómodos en esta a pesar de sus contradicciones no necesariamente visibles ante sus ojos, 4.- Lo centros de poder económico quienes lo usan como pretexto para justificar sus actos y atrocidades y, 5.- Los miembros de la Iglesia que han realizado una labor extraordinaria, conduciendo al rebaño incauto apoyados siempre por la oligarquía de cualquier época.
Si, la Iglesia es una organización de características espeluznantemente parecidas a las de las organizaciones mafiosas, una suerte de cosa nostra con una negra historia y un siniestro presente.
“La Iglesia argentina jamás reclamó por sus pastores asesinados por la dictadura militar: Monseñor Angelelli, los curas Palotinos, las monjas francesas; ni política, ni jurídicamente. No; si la dictadura los eliminó en "algo andarían", se habrán dicho; "Amén" de Costa Gavras. Pero sí pusieron una millonada de pesos para comprar la libertad del banquero Truso en dificultades con la Justicia; un hombre de ropa limpia y negocios sucios. La Iglesia del "Padrino III", la del banco Ambrosiano.”
Editorial de ¡Ni un paso atrás! Programa del 17-11-05
Al parecer, la Iglesia da para tener un “rosario” de todo, desde curas obreros, los menos; uno que otro con mente amplia, poquísimos; y los súper santos del Opus Dei y la rama de conservadores, los más.
No debe olvidarse que la Iglesia es vertical y existe el llamado voto de obediencia, de modo que todos suelen ir por el mismo camino en esta institución, y al que no… (preguntémosle a Ernesto Cardenal o a Leonardo Boff, por citar dos casos).
Hace cuestión de días el papa que en sus años mozos perteneció a las juventudes hitlerianas (Benedicto XVI para más señas) hizo renunciar al arzobispo de Varsovia por su relación con los comunistas rusos en la época de la segunda guerra mundial. La persecución nazi es así, trasladada a nuestros días con los matices de la política de Estados Unidos con el resto del mundo.
Bush consiguió un nuevo papa, tan eficaz como el anterior, y la Iglesia de nuestro país ha de seguir la línea de este. O, ¿existe alguna duda?
Afortunadamente, la Iglesia somos todos, ¿somos todos?
|
|
| January 13, 2007 | 10:45 PM |
|
|
 |
Microsoft, fuera de escuelas en India
|
Por Jo Johnson en Nueva Delhi
El Universal
El gobierno comunista de Kerala lanzó una campaña para convertir al pequeño estado sureño de India en una zona libre de Microsoft, poco después de haber prohibido la venta y manufactura de las dos bebidas emblemáticas estadounidenses, Coca-Cola y Pepsi.
Luego de regresar al poder en Kerala en mayo, el gobierno encabezado por el Partido Comunista de India anunció un plan de tres años para derrumbar lo que califica como monopolio del poder del gigante del software estadounidense de Bill Gates, promoviendo la rápida adopción de sistemas operativos de fuente abierta en escuelas y colegios financiados por el estado.
"Podrían quedar con el tiempo unos pocos individuos que sigan optando por usar Microsoft, pero la mayoría debe quedar libre de este problema", indicó el ministro de Educación Estatal, M.A. Baby. "No hemos proscrito a Microsoft, pero estamos en contra de los monopolios en cualquier campo y alentaremos vigorosamente el software gratuito", señaló.
A principios de mes, Kerala alarmó a los inversionistas extranjeros al imponer una prohibición a la venta y fabricación de Coca-Cola y de Pepsi, luego de que un grupo ambientalista de Nueva Delhi afirmó que las bebidas contenían altos niveles de pesticidas.
Otros seis estados han proscrito la venta de esos productos.
Según el plan de transición propuesto, los jóvenes de 12 mil 500 preparatorias aprenderán a usar Linux en lugar de Windows, lo que representa un duro golpe a las ambiciones de Microsoft en la entidad más avanzada en materia educativa de todo India.
La tasa de alfabetización de Kerala se disparó de 55% en 1961 a más de 90% en 2001, comparado con alrededor de 65% para el país en su conjunto.
"Kerala puede ser un estado pequeño, pero es un mercado clave para nosotros, lo mismo que para cualquier otra compañía que opera en India", señaló Rohit Kumar, gerente para el sector público nacional de Microsoft India.
"Respetamos las decisiones de nuestros clientes, pero creemos que ofrecemos productos a precios muy accesibles a instituciones educativas".
Sanjiv Kataria, un consultor de TI, indicó que la decisión de Kerala a favor de los programas de fuente abierta había sido motivada tanto por la escasez de recursos como por la antipatía ideológica contra Microsoft.
"El estado carece de recursos y la alternativa es retrasar la iniciativa por una educación apoyada en la computación", agregó.
Ejecutivos de la estadounidense Microsoft, que ha tratado de contener la extendida piratería en India, indicaron que no había "ninguna diferencia significativa" de precios entre los productos que la empresa vende a escuelas y colegios y el software gratuito. El precio de Windows XP para instituciones educativas es de 25 a 30 dólares por computadora personal, señaló Kumar.
El educativo es un mercado vital para Microsoft India, en un país que se ha impuesto la meta de capacitar a 200 mil maestros y 10 millones de estudiantes en los próximos cinco años.
Ravi Venkatesan, presidente de Microsoft India, afirma que existe "una gran oportunidad para los empresarios que descifren cómo obtener una pequeña participación" en el gasto educativo en India.
|
|
| September 1, 2006 | 5:07 PM |
|
Chats vigilados, blogs eliminados, sitios web bloqueados, motores de búsqueda restringidos. Personas encarceladas simplemente por publicar y compartir información. Internet es una nueva frontera en la lucha por los derechos humanos.Firma nuestro compromiso para conseguir que Internet sea un espacio donde se pueda ejercer la libertad de información y expresión.
|
|
|
|
 |
COLOMBIA UN PAIS ALEGRE PERO NO FELIZ!!!!!!!
|
El país cuenta con una fuerza que le permite hacerles frente a las adversidades, a las exclusiones seculares y a la precariedad.
Alegre, tal vez; feliz, imposible
Lo que caracteriza a esta nación es una fuerza vital que le permite hacer frente a tantas adversidades.
Nunca he pretendido entender del todo este país que me adoptó tan generosamente y, aun después de 40 años de vivir y habitarlo, sé que siempre quedarán zonas oscuras que acepto con resignación. Al fin y al cabo no nací en estas tierras y los 25 primeros años de mi vida, que los pasé en la cuna de René Descartes y su Discurso del método, no me permiten, ni me permitirán jamás, entender del todo el trópico y su magia.
Y, sin embargo, creo conocer algo de Colombia y de su gente a través de sus mujeres. De ellas he escuchado dolores inimaginables y a través de sus relatos me he acercado a los estragos de las miles de guerras que han vivido, estragos grabados en sus pieles, en sus caras, en sus cuerpos, que cada día cuentan sus esperas sin esperanzas, sus sueños suspendidos en una realidad que les cierra el paso.
He hablado con viudas, con madres que ya no saben cómo procesar otro duelo, un nuevo duelo; he hablado con mujeres maltratadas por la vida, por una vida demasiado precaria, por un hombre y por una cultura implacable, que las prefiere mudas y calladas.
También, por supuesto, he oído sus risas, porque ellas son capaces de sonreír e incluso de reír en medio del dolor más tenaz. Pero la alegría es distinta a la felicidad. Y son alegres, a pesar de todo.
De vez en cuando, en una manifestación momentánea de placer, al rememorar algo del pasado, al escuchar una canción conocida o al ser escuchadas por alguien que les presta atención, la alegría entonces invade sus miradas, colorea sus mejillas y dibuja una sonrisa como algo que aún las habita, se exterioriza de repente y se niega a morir.
Pero no es ese estado de paz consigo mismo y con el mundo que genera serenidad, no es esta satisfacción interior, más espiritual, más profunda, que se llama felicidad. No. No puedo creer que Colombia sea el segundo paí###ás feliz del mundo después de Vanuatu.
De Vanuatu lo creo porque nadie sabe dónde queda este pequeño archipiélago del Pacífico. Pero de Colombia, no puede ser. O puede ser y no entiendo nada. O tal vez la encuesta confunde alegría con felicidad. Y, desde mi mirada externa, Colombia no es un país feliz; claro que no lo es. Sus cien años de soledad son de una tristeza infinita.
En su calendario reciente están grabados -Los tiempos de la violencia- y hoy día se inventan nuevas violencias, nuevas guerras, nuevos duelos, maltratos y memorias dolorosas. Un país que tiene que ingeniarse reinados, realities y factores X para ocultar masacres, asesinatos, corrupción y pobreza no puede ser un país feliz.
Colombia es un país alegre, vital, olvidadizo y, como lo quisiera la consigna actual, Colombia es pasión. No obstante, ser pasión es un diagnóstico fatal. La pasión es una enfermedad tenaz. Su lógica es la muerte. Por lo menos cuando se trata de la pasión amorosa.
La pasión devora al otro; la pasión es una lenta asfixia; es un cáncer incurable que destruye inexorablemente. ¿Eso es Colombia? No lo sé.
Creo más bien que lo que caracteriza a esta nación es una fuerza vital que le permite hacer frente a tantas adversidades, a tantas exclusiones seculares y a una precariedad consuetudinaria. ¡Alegres, sí; felices, imposible!
* Coordinadora del grupo Mujer y Sociedad
Florence Thomas
|
|
|
Mañana todos a la sede de la ONU en recoleta a las 6.30 pm para reclamar el retiro de las tropas de Israel de Palestina!
|
|
|
Latest Posts
Monthly Archive
Change Language
Tags Archive
bikes cars government policy racing roads sports
Filter By Type
Friends
Links
174332 views
|
 |